Feronia słoniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Feronia słoniowa
Limonia acidissima syn Limonia elephantum or Fernonia limonia (wood-apple) in Talakona forest, AP W IMG 8333.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd mydleńcowce
Rodzina rutowate
Rodzaj feronia
Gatunek feronia słoniowa
Nazwa systematyczna
Limonia acidissima L.
Sp. Pl. ed. 2 554 1762[2]
Synonimy

Feronia limonia Swingle

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Otwarty owoc

Feronia słoniowa[3] (Limonia acidissima L.) – gatunek drzewa z rodziny rutowatych. Jedyny gatunek z monotypowego rodzaju feronia (Limonia)[4]. Pochodzi z Azji południowej i południowo-wschodniej. Strefy mrozoodporności: 9-11.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo osiągające do 12 m wysokości. Pień jasnopopielaty, pokryty cierniami o długości do 7 cm.
Liście
Pierzaste, listki skórzaste, po roztarciu wydzielają silny anyżkowy zapach.
Kwiaty
Czerwonawe, w luźnych wiechach
Owoce
Duże jagody, z grubą bardzo twardą łupiną, stąd zwyczajowa nazwa angielska Wood Apple. Miąższ czerwony do brązowego, o konsystencji twarogu, słodko-kwaśny i aromatyczny, zawiera wiele nasion.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Gatunek sadzony jest powszechnie w tropikach jako drzewo owocowe. Miąższ spożywany jest bezpośrednio łyżeczką, lub dodawany do lassi lub deserów.
  • W porze deszczowej nacina się korę w celu pozyskania żywicy zastępującej gumę arabską, wykorzystywanej do produkcji klejów i farb.
  • Z cenionego drewna wykonuje się tradycyjne ozdoby i inne przedmioty.
  • Z korzeni wytwarza się maść będącą skutecznym środkiem przeciw komarom[5], jednak u niektórych osób oleje cytrusowe wywołują reakcje fotochemiczne i długotrwałe przebarwienia skórne[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2012-12-19].
  2. Limonia acidissima (ang.). The Plant List. [dostęp 2012-12-19].
  3. Jolanta i Karol Węglarscy: Użyteczne rośliny tropików. Szkice etnobotaniczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo naukowe, 2008, s. 196. ISBN 978-83-61320-17-3.
  4. Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. A Guide to Identification and Cultivation. Portland: Timber Press, 2003. ISBN 0-88192-585-3. (ang.)
  5. Jolanta i Karol Węglarscy: Użyteczne rośliny tropików. Szkice etnobotaniczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo naukowe, 2008, s. 198. ISBN 978-83-61320-17-3.
  6. Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. A Guide to Identification and Cultivation. Portland: Timber Press, 2003. ISBN 0-88192-585-3. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. A Guide to Identification and Cultivation. Portland: Timber Press, 2003. ISBN 0-88192-585-3. (ang.)
  2. Jolanta i Karol Węglarscy: Użyteczne rośliny tropików. Szkice etnobotaniczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo naukowe, 2008. ISBN 978-83-61320-17-3..

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]