Ferrari F300

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ferrari F300
Ferrari F300
Kategoria Formuła 1
Konstruktor Ferrari
Projektant Ross Brawn
Rory Byrne
Willem Toet
Dane techniczne
Nadwozie monokok z kompozytu włókna węglowego o strukturze plastra miodu
Zawieszenie
przednie
niezależne typu push-rod, podwójne wahacze, skręcane drążki skrętne, sprężyna krążkowa, amortyzatory teleskopowe, stabilizator poprzeczny
Zawieszenie
tylne
niezależne typu push-rod, podwójne wahacze, skręcane drążki skrętne, sprężyna krążkowa, amortyzatory teleskopowe, stabilizator poprzeczny
Silnik Ferrari 047 3.0 V10
Skrzynia biegów Ferrari, półautomatyczna, 7 biegów + wsteczny
Paliwo Shell
Opony Goodyear
Historia
Debiut Grand Prix Australii 1998
Kierowcy Michael Schumacher
Eddie Irvine
Używany 1998
Wyścigi Wygrane PP NO
16 6 3 6
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
poprzednik następca
Ferrari F310B Ferrari F399

Ferrari F300 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Rossa Brawna, Rory'ego Byrne'a i Willema Toeta, skonstruowany przez Ferrari na sezon 1998. Kierowcami samochodu byli Michael Schumacher i Eddie Irvine.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Model F300 został zaprojektowany jako zupełnie nowy samochód wokół nowych przepisów, uwzględniających mniejszy rozstaw osi i nowe, rowkowane opony, które zastąpiły slicki. Nowatorsko rozwiązany został problem projektu aerodynamicznego, który w następnych latach zapewnił Ferrari przewagę nad rywalami. Zastosowano nowy silnik o oznaczeniu 047, charakteryzujący się kątem nachylenia między rzędami cylindrów wynoszącym 80 stopni. Zmodyfikowano zawieszenie samochodu – przednie amortyzatory nadal były zamontowane pionowo, natomiast drążki skrętne były skręcane, a zarówno z przodu jak i z tyłu zastosowano zawieszenie typu push-rod.

W 1998 roku Michael Schumacher i Ferrari ponownie walczyli o tytuły mistrzowskie, jednakże w roli głównego konkurenta Jacquesa Villeneuve'a i Williamsa zastąpili Mika Häkkinen i McLaren. Decydującym wyścigiem sezonu było Grand Prix Japonii, ale błąd na starcie oraz uszkodzenie opony w trakcie wyścigu pozbawiły Schumachera szans na tytuł mistrzowski. Mimo to Niemiec wygrał sześć wyścigów (Argentyna, Kanada, Francja, Wielka Brytania, Węgry i Włochy), a Ferrari zdobyło 133 punkty w klasyfikacji konstruktorów.

Wyniki w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Silnik Kierowcy Wyniki w poszczególnych eliminacjach Wyniki
kierowców
Wyniki
konstruktora
1998 Australia Brazylia Argentyna San Marino Hiszpania Monako Kanada Francja Wielka Brytania Austria Niemcy Węgry Belgia Włochy Luksemburg Japonia Pkt. Msc. Pkt. Msc.
Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari Niemcy Michael Schumacher NU 3 1 2 3 10 1 1 1 3 5 1 NU 1 2 NU 86 2 133 2
Wielka Brytania Eddie Irvine 4 8 3 3 NU 3 3 2 3 4 8 NU NU 2 4 2 47 4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]