Ferrari LaFerrari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ferrari LaFerrari
Ferrari LaFerrari
Inne nazwy Ferrari F70
Producent Ferrari
Projektant Flavio Manzoni
Zaprezentowany Międzynarodowy Salon Samochodowy w Genewie: 5 marca 2013
Okres produkcji od 2013
Miejsce produkcji  Włochy, Modena
Poprzednik Ferrari Enzo
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki 6.3 V12 DOHC 789 KM + silnik elektryczny 163 KM = 950 KM
Skrzynia biegów 7-biegowa półautomatyczna
Rodzaj napędu AWD
Długość 4702 mm
Szerokość 1992 mm
Wysokość 1116 mm
Rozstaw osi 2665 mm
Masa własna 1300 kg
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Konkurencja Lamborghini Veneno
Porsche 918 Spyder
McLaren P1
Pagani Huayra
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ferrari LaFerrari (F70) – supersamochód włoskiej firmy Ferrari produkowany od 2013 roku zaprezentowany podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie 8 marca 2013 roku.

Tył Ferrari LaFerrari

Przy jego projekcie aktywny udział brali Felipe Massa i Fernando Alonso[1][2]. Za projekt nadwozia odpowiada Flavio Monzoni, który wcześniej zaprojektował m.in. Volkswagena Golfa szóstej generacji[3]. Pojazd został zbudowany w oparciu o Ferrari FXX jako następca Ferrari Enzo. Jest to pierwszy samochód hybrydowy marki, najszybszy, najmocniejszy i najbardziej zaawansowany pojazd w historii marki. Samochód wyposażono w znany z Ferrari FF wolnossący silnik benzynowy V12 o pojemności 6,3 litra i mocy 789 KM oraz w silnik elektryczny o mocy 163 KM wyposażony w system HY-KERS. Łączna moc pojazdu wynosi 950 KM.

Auto powstać ma w liczbie 499 egzemplarzy. Pierwszy z nich trafił do muzeum firmy Ferrari. Pojazd kosztuje około 1,3 mln euro[4]. W 2013 roku producent zapowiedział, że powstanie dodatkowe 10 egzemplarzy[5]. Co ciekawe, jeden z 499 egzemplarzy zakupił sam Ferdinand Piëch – prezes rady nadzorczej koncernu VW[6]

Zawieszenie przednie pojazdu umieszczono na podwójnych wahaczach poprzecznych, tylne natomiast na układzie wielowahaczowym. W supersamochodzie zamontowano układ kontroli trakcji EF1-TRAC, który przypomina układy stosowane w F1 w bolidach sprzed kilku lat oraz amortyzatory z regulacją siły tłumienia[7].

Silnik spalinowy[edytuj | edytuj kod]

  • V12 DOHC
  • pojemność: 6,3 l
  • moc: 800 KM
  • moment obrotowy: 899 Nm

Silnik elektryczny[edytuj | edytuj kod]

  • moc: 163 KM
  • moment obrotowy:270

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

  • Przyspieszenie 0-100 km/h: < 2,7 s
  • Przyspieszenie 0-300 km/h: 15s
  • Prędkość maksymalna: 390 km/h


Przypisy

  1. Martin Śliwa: Salon Genewa 2013 Ferrari LaFerrari. moto.pl, 05-03-2013. [dostęp 09-04-2013].
  2. Martin Śliwa: Alonso ujeżdża LaFerrari. moto.pl, 10-04-2013. [dostęp 10-04-2013].
  3. PremiumMoto: Ferdinand Piëch zamówił LaFerrari (pol.). premiumMoto.pl. [dostęp 18.06.2013].
  4. A. Ruciński: Ferrari LaFerrari, Lamborghini Veneno i McLaren P1 – co byście wybrali?. v10.pl, 09-03-2013. [dostęp 09-04-2013].
  5. Kamil Rogala: Specjalna edycja w liczbie 10 sztuk (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 6.05.2013].
  6. PremiumMoto: Ferdinand Piëch zamówił LaFerrari (pol.). premiumMoto.pl. [dostęp 18.06.2013].
  7. mk: Geneva Motor Show 2013 Ferrari LaFerrari. Najmocniejsze i najszybsze w historii. moto.gadu-gadu.pl, 07-03-2013. [dostęp 09-04-2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]