Ferrari LaFerrari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ferrari LaFerrari
Ferrari LaFerrari
Ferrari LaFerrari
Inne nazwy Ferrari F70
Producent Ferrari
499 sztuk
Projektant Flavio Manzoni
Zaprezentowany Międzynarodowy Salon Samochodowy w Genewie: 5 marca 2013
Okres produkcji 2013-2015
Miejsce produkcji  Włochy, Modena
Poprzednik Ferrari Enzo
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki 6.3 V12 65° DOHC 963 KM
Skrzynia biegów 7-biegowa półautomatyczna
Rodzaj napędu RWD
Długość 4702 mm
Szerokość 1992 mm
Wysokość 1116 mm
Rozstaw osi 2665 mm
Masa własna 1250 kg
(masa bez płynów)
1350 kg
(masa gotowego auta)
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ferrari Enzo
Ferrari FXX
Konkurencja Lamborghini Veneno
Porsche 918 Spyder
McLaren P1
Pagani Huayra
Koenigsegg Agera

Ferrari LaFerrari (F70) – supersamochód włoskiej firmy Ferrari produkowany od 2013 roku zaprezentowany podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie 8 marca 2013 roku.

Tył Ferrari LaFerrari

Przy jego projekcie aktywny udział brali Felipe Massa i Fernando Alonso[1][2]. Za projekt nadwozia odpowiada Flavio Monzoni, który wcześniej zaprojektował m.in. Volkswagena Golfa szóstej generacji[3]. Pojazd został zbudowany w oparciu o Ferrari FXX jako następca Ferrari Enzo. Jest to pierwszy samochód hybrydowy marki, najszybszy, najmocniejszy i najbardziej zaawansowany pojazd w historii marki. Samochód wyposażono w znany z Ferrari FF wolnossący silnik benzynowy V12 o pojemności 6,3 litra i mocy 789 KM oraz w silnik elektryczny o mocy 163 KM wyposażony w system HY-KERS. Łączna moc pojazdu wynosi 950 KM.

Auto w wersji cywilnej powstać ma w liczbie 499 egzemplarzy. Pierwszy z nich trafił do muzeum firmy Ferrari. Pojazd kosztuje około 1,3 mln euro[4]. W 2013 roku producent zapowiedział, że powstanie dodatkowe 10 egzemplarzy FXX-K. Wersja ta kosztuje 3 mln euro i nie nadaje się do użytkowania na drogach publicznych, można ją kupić przy czym wybrańcami do kupna modelu FXX-K są tylko ci, którzy posiadają wersję szosową LaFerrari. Ferrari trzyma je w swoich halach przy czym są one udostępniane na życzenie klientów, lub na dni torowe lub imprezy o charakterze wyścigowym.[5]. Co ciekawe, jeden z 499 egzemplarzy zakupił sam Ferdinand Piëch – prezes rady nadzorczej koncernu VW[6]

Zawieszenie przednie pojazdu umieszczono na podwójnych wahaczach poprzecznych, tylne natomiast na układzie wielowahaczowym. W supersamochodzie zamontowano układ kontroli trakcji EF1-TRAC, który przypomina układy stosowane w F1 w bolidach sprzed kilku lat oraz amortyzatory z regulacją siły tłumienia[7].

Silnik spalinowy[edytuj | edytuj kod]

  • V12 DOHC
  • pojemność: 6,3 l
  • moc: 800 KM
  • moment obrotowy: 900 Nm

Silnik elektryczny[edytuj | edytuj kod]

  • moc: 163 KM
  • moment obrotowy:270

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

  • Przyspieszenie 0-100 km/h: < 2,9 s
  • Przyspieszenie 0-300 km/h: 15s
  • Prędkość maksymalna: < 350 km/h


Przypisy

  1. Martin Śliwa: Salon Genewa 2013 Ferrari LaFerrari. moto.pl, 05-03-2013. [dostęp 09-04-2013].
  2. Martin Śliwa: Alonso ujeżdża LaFerrari. moto.pl, 10-04-2013. [dostęp 10-04-2013].
  3. PremiumMoto: Ferdinand Piëch zamówił LaFerrari (pol.). premiumMoto.pl. [dostęp 18.06.2013].
  4. A. Ruciński: Ferrari LaFerrari, Lamborghini Veneno i McLaren P1 – co byście wybrali?. v10.pl, 09-03-2013. [dostęp 09-04-2013].
  5. Kamil Rogala: Specjalna edycja w liczbie 10 sztuk (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 6.05.2013].
  6. PremiumMoto: Ferdinand Piëch zamówił LaFerrari (pol.). premiumMoto.pl. [dostęp 18.06.2013].
  7. mk: Geneva Motor Show 2013 Ferrari LaFerrari. Najmocniejsze i najszybsze w historii. moto.gadu-gadu.pl, 07-03-2013. [dostęp 09-04-2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]