Festiwal Śniegu w Sapporo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skocznia narciarska na Festiwalu Śniegu w Sapporo

Festiwal Śniegu w Sapporo (さっぽろ雪まつり Sapporo Yuki-matsuri) - wystawa i konkurs rzeźb ze śniegu i lodu odbywające się od 1950 co roku w Sapporo w Japonii zwykle w drugim tygodniu lutego. 63. festiwal w 2012 roku ma miejsce od 6 do 12 lutego.

Początki festiwalu sięgają 1950 roku, gdy kilkoro uczniów postawiło w parku Ōdori 6 śnieżnych rzeźb. Z biegiem lat festiwal rozrastał się i zyskał międzynarodową sławę między innymi dzięki wsparciu Japońskich Sił Samoobrony, które w latach 1955-2005 udostępniały swe koszary w dzielnicy Makomanai dla największych monumentów, które wykonywali sami żołnierze. Oprócz nich rzeźby tworzą przedstawiciele firm i stowarzyszeń oraz grupy ochotników.

Przed festiwalem śnieg jest dowożony ze strefy przemysłowej leżącej na północ od Sapporo w zatoce Ishikari. Największe rzeźby mają ponad 15 metrów wysokości i kilkadziesiąt metrów szerokości, a do ich budowy zużywa się 500 pięciotonowych ciężarówek śniegu.

Podczas festiwalu rzeźby są ustawione wzdłuż alei Ōdori, ulicy Dworcowej w dzielnicy rozrywki Susukino, gdzie od 1980 roku odbywa się Festiwal Lodu (すすきの氷の祭典 Susukino-no Kōri-no Saiten), oraz w parku Satorando (do 2005 roku w koszarach w Makomanai). Część dzieł nawiązuje do bieżących lub nadchodzących wydarzeń kulturalnych, sportowych, gospodarczych i politycznych. Np. w 2005 roku wyrzeźbiono replikę norweskiego parlamentu (dla uczczenia stulecia nawiązania stosunków między Japonią i Norwegią), kopię zamku w Nagoi (przypominającą wystawę Expo 2005 w Aichi) oraz bramy Janganmun fortecy Hwaseong (ze względu na czterdziestolecie normalizacji stosunków pomiędzy Japonią a Koreą). Przed największymi monumentami organizowane są koncerty muzyczne i pokazy, są też miejsca zabaw dla dzieci (w tym lodowe zjeżdżalnie i igloo) oraz punkty sprzedaży ciepłych napojów i przekąsek. Na zachodnim skraju alei Ōdori toczą się zmagania konkursowe, do których od 1974 roku dopuszcza się kilkanaście drużyn zagranicznych wybranych na podstawie nadesłanych projektów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Milewski, Karnawał zimą i latem w: Hokkaido. Japonia bez gejsz i samurajów, Mantis, Olsztyn, 2006 (ISBN 83-918125-7-X) [1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg