Festiwal w Monterey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Monterey Pop Festival – festiwal muzyczny na stadionie w Monterey w Kalifornii w dniach 16-18 czerwca 1967.

Przebieg i znaczenie festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Jego inspiratorami byli John Phillips, Alan Pariser, Paul Simon i Lou Adler. Był pierwszym wielkim festiwalem rockowym. Trwał 3 dni i przez ten czas wystąpiło 27 grup i solistów reprezentujących niemal wszystkie ówczesne kierunki muzyki pop, przede wszystkim rockowej.

Organizowany był w niepewności czy w ogóle uda się zrobić festiwal bez supergwiazd. Lista uczestników była dość dziwna i widać było, że na festiwalu nie będzie pełnego przeglądu wszystkich stylów i liczących się wykonawców. Dwa zespoły zrezygnowały z uczestnictwa, aby nie przenosić swoich problemów z narkotykami na teren festiwalu. Chodzi tu o The Lovin' Spoonful i The Rolling Stones (chociaż Mick Jagger był w radzie dyrektorów-organizatorów). Chuck Berry zażądał 2000 dol., ale ponieważ festiwal organizowano na zasadzie koncertu dobroczynnego, postanowiono nie robić wyjątków. Bob Dylan dalej ukrywał się w Woodstock po swoim wypadku w 1966 r. Cały czas chodziły plotki aż do ostatnich godzin niedzieli, że The Beatles wystąpią (wszyscy byli przekonani, że są w Monterey). Jednak grupa postanowiła nie łamać swojego przyrzeczenia Nigdy więcej występów. Beach Boys postanowili nie występować, gdyż Brian Wilson unikał poboru do wojska i wolał pozostawać w ukryciu.

Całkowicie zaskakujący był brak czarnych wykonawców z kręgu Motown. Początkowo wszystko było na dobrej drodze; Berry Gordy i Smokey Robinson (jeden z dyrektorów festiwalu) byli entuzjastyczni. I nagle przestali odpowiadać na telefony, a Robinson stał się zupełnie nieaktywny. Festiwal więc zaczął być 'białym' wydarzeniem. Dionne Warwick w ostatniej chwili się wycofała. Lou Rawls miał nieustanne problemy w środowisku Afroamerykanów, gdyż zdecydował się wystąpić.

Mimo kilku słabszych występów (Laura Nyro, Hugh Masekela, Johnny Rivers) lub niepasujących do stylu festiwalu (The Association) reszta wykonawców wspięła się na wyżyny doskonale wyczuwając atmosferę i wibracje i mając świadomość udziału w czymś wyjątkowym, co zapowiada nową epokę. Na te trzy dni w Monterey narodziła się nowa społeczność a nawet pewna wspólnota, co było zaskoczeniem; koncert na tak wielką skalę był bowiem pionierskim eksperymentem, który w dodatku całkowicie się udał.

Festiwal z kilku wykonawców uczynił supergwiazdy. Janis Joplin, Jimi Hendrix[1][2] i Otis Redding odnieśli niesłychany sukces. Potrafili najpełniej wyrazić swoją muzyką ducha czasu i uczynić ze swoich występów wydarzenie przekraczające wszystko to, co do tej pory muzyka rockowa w swoim głównym nurcie potrafiła przekazać. Innym wykonawcą, który także potrafił to uczynić, i to pomimo tego, iż był muzykiem spoza europejskiego i amerykańskiego kręgu kulturowego - był Hindus Ravi Shankar ze swoim zespołem.

Festiwal zgromadził 200 tys. ludzi. Był zapowiedzią Woodstock, a zdaniem niektórych, z dzisiejszej perspektywy wydaje się imprezą muzycznie o wiele ważniejszą. Festiwal ten wiąże się z rozkwitem ruchu hipisowskiego i uważany jest za główne wydarzenie symbolizujące tzw. "lato miłości" 1967 roku. Z festiwalu został nakręcony film dokumentalny "Monterey Pop" przez D.A. Pennebakera.

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

Piątek, 16 czerwca[edytuj | edytuj kod]

Sobota, 17 czerwca[edytuj | edytuj kod]

Niedziela, 18 czerwca[edytuj | edytuj kod]

W niedzielę na festiwalu koncert dała m.in. grupa The Jimi Hendrix Experience. Zagrali oni 10 utworów a ich koncert trwał 43 minuty.

  1. "Introduction by Brian Jones" - 0:39
  2. "Killing Floor" – 3:14
  3. "Foxy Lady" – 3:28
  4. "Like a Rolling Stone" - 7:06
  5. "Rock Me Baby" – 3:37
  6. "Hey Joe" – 5:11
  7. "Can You See Me" – 2:37
  8. "The Wind Cries Mary" – 3:53
  9. "Purple Haze" – 5:34
  10. "Wild Thing" – 7:49

Poza grupą Hendriksa koncerty dali:

Dyskografia i wideografia[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Monterey International Pop Festival. 4 CD. USA
  • Monterey Pop '67. Twenty Years ago... Again. 5 CD. Włochy

DVD[edytuj | edytuj kod]

The Complete Monterey Pop Festival. 3 DVD.
  • Monterey Pop
  • Jimi Plays Monterey. Shake! Otis at Monterey.
  • Monterey Pop: The Outtake Performances.

Przypisy

  1. Charles R. Cross: Room Full of Mirrors a Biography of Jimi Hendrix. Londyn: Sceptre, 2005. ISBN 978 0 340 82684 3. (ang.)
  2. Live at Monterey DVD. Universal, Experience Hendrix, 2007. (ang.)