Fever to Tell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fever to Tell
Album studyjny grupy Yeah Yeah Yeahs
Wydany 29 kwietnia 2003
Gatunek Rock alternatywny, Garage Punk
Długość 39:29
Wytwórnia Interscope, Fiction Records
Producent David Andrew Sitek, Yeah Yeah Yeahs
Oceny
Album po albumie
Single z albumu Fever to Tell
  1. Date with the Night
    Wydany: 22 kwietnia 2003
  2. Pin
    Wydany: 22 lipca 2003
  3. Maps
    Wydany: 10 lutego 2004
  4. Y Control
    Wydany: 18 października 2004

Fever to Tell jest debiutanckim albumem Yeah Yeah Yeahs, wydanym 29 kwietnia 2003 przez Interscope. Producentem albumu jest David Andrew Sitek, zmiksował go Alan Moulder.

Fever to Tell był nominowany do Grammy w kategorii Best Alternative Music Album[9] i zdobył status złotej płyty w Wielkiej Brytanii. Teledysk do piosenki "Maps" w 2004 został nominowany do MTV Video Music Awards w kategorii Best Art Direction, Best Cinematography, Best Editing, i MTV2 Award[10]. The New York Times ogłosił Fever to Tell najlepszym albumem roku[11]. W czerwcu 2005 album zajął 89. miejsce na liście 100 najlepszych albumów 1985-2005 według magazynu Spin[12]. Album opisany jest też w książce 1001 albumów, które musisz usłyszeć przed śmiercią. W 2009 Fever to Tell zajął 28. miejsce według Rolling Stone[13], 24. miejsce według Pitchfork Media[14] oraz 5. miejsce według NME[15] na listach najlepszych albumów dekady.

Według The Guardian, album sprzedał się na całym świecie w nakładzie ponad miliona kopii[16].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie utwory zostały napisane przez Yeah Yeah Yeahs.

  1. "Rich" – 3:36
  2. "Date with the Night" – 2:35
  3. "Man" – 1:50
  4. "Tick" – 1:49
  5. "Black Tongue" – 2:59
  6. "Pin" – 2:00
  7. "Cold Light" – 2:16
  8. "No No No" – 5:14
  9. "Maps" – 3:39
  10. "Y Control" – 4:00
  11. "Modern Romance" – 7:28
    • Na zakończenie utworu "Modern Romance", po krótkiej ciszy na albumie znajduje się hidden track "Poor Song" (czasami omyłkowo nazywany "Porcelain").
  12. "Yeah! New York" – 2:05 (utwór bonusowy w wersji brytyjskiej)

Skład[edytuj | edytuj kod]

Autorem podkładu instrumentalnego jest Nick Zinner, oprócz:

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • David Andrew Sitek, Yeah Yeah Yeahs – produkcja
  • Chris Coady – producent wykonawczy
  • Roger Lian – edycja
  • Alan Moulder, David Andrew Sitek – miksowanie
  • Rick Levy – asystowanie
  • Howie Weinberg – mastering
  • Cody Critcheloe – oprawa graficzna

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista przebojów Pozycja
2004 Billboard 200 55[17]
UK Album Chart 13[18]

Przypisy

  1. Heather Phares: Review (ang.). Allmusic. [dostęp 2010-04-05].
  2. Jason Dungan: Sexual Illing (ang.). Dusted. [dostęp 2010-04-05].
  3. Josh Tyrangiel: Fever To Tell (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2010-04-05].
  4. John Mulvey: Yeah Yeah Yeahs: Fever To Tell (ang.). NME. [dostęp 2010-04-05].
  5. Adrien Begrand: Glorious Noise (ang.). Pop Matters. [dostęp 2010-04-05].
  6. Eric Carr: Fever to Tell (ang.). Pitchfork Media. [dostęp 2010-04-05].
  7. Robert Christgau: Fever to Tell (ang.). [dostęp 2010-04-05].
  8. Jon Pareles: Fever to Tell (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2010-04-05].
  9. 46th Grammy Awards Nominees (ang.). cbs.com. [dostęp 2010-06-29].
  10. 2004 VMA Winners (ang.). MTV. [dostęp 2010-06-29].
  11. Jon Pareles: Music: The Highs; The Albums and Songs of the Year (ang.). The New York Times. [dostęp 2010-03-02].
  12. 100 Greatest Albums, 1985-2005 (ang.). Spin. [dostęp 2010-03-02].
  13. Rolling Stone’s 100 Best Albums, Songs Of The ’00s (ang.). stereogum.com. [dostęp 2011-03-04].
  14. The Top 200 Albums of the 2000s (ang.). Pitchfork Media. [dostęp 2010-03-02].
  15. The Top 100 Greatest Albums of the Decade (ang.). NME. [dostęp 2011-03-04].
  16. Emma Forrest: 'There are too many whiny bands' (ang.). The Guardian. [dostęp 2010-03-02].
  17. Fever to Tell Charts & Awards (ang.). Allmusic. [dostęp 2010-06-29].
  18. Oficial UK Charts. zobbel.de. [dostęp 2010-06-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]