Fiat 500

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy samochodu produkowanego w latach 1957-1975. Zobacz też: Fiat 500 (2007).
Fiat 500
Fiat 500F, prod.od 1965
Fiat 500F, prod.od 1965
Producent Fiat
Projektant Dante Giacosa
Zaprezentowany 1957
Okres produkcji 1957–1975[1]
Miejsce produkcji  Włochy, Turyn
Poprzednik Fiat Topolino
Następca Fiat 126
Dane techniczne
Segment A[1]
Typy nadwozia 2-drzwiowy fastback
3-drzwiowe kombi[1]
Silniki 479 cm³ R2
499 cm³ R2
594 cm³ R2
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 2970 mm
3182 mm (Giardiniera)[2]
Szerokość 1320 mm
1323 mm (Giardiniera)[2]
Wysokość 1324 mm
1354 mm (Giardiniera)[2]
Rozstaw osi 1840 mm
1950 mm (Giardiniera)[2]
Masa własna 499 kg
875 kg (Giardiniera)[2]
470 kg (1957 rok)

525 kg (500R)

Poj. zbiornika paliwa 22 l
Liczba miejsc 2 lub 4
Pojemność bagażnika ok.250/ok.1000 l (Giardiniera)
Dane dodatkowe
Pokrewne Autobianchi Bianchina
Konkurencja Mini
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fiat 500 – mały samochód miejski produkowany przez firmę FIAT w latach 19571975.

Fiat Nuova 500 pierwszej serii (1957 rok)
FIAT 500L ,od 1968 roku

Fiat 500 jest następcą modelu Fiat 500 Topolino (1936-1955). Wziął swoją nazwę od pojemności dwucylindrowego chłodzonego powietrzem silnika wynoszącej niemal 500 cm³ (dokładnie 479). Silnik ten miał początkowo moc 13,5 KMprzy 4000 obr./min., moment obrotowy 27,5 Nm przy 2500 obr./min., ale już po trzech miesiącach produkcji zwiększono ją do 15 KM, a w 1960 roku, po zwiększeniu pojemności do 499 cm³ (od 1958 roku w wersji Sport), moc wzrosła do 17,5 KM. Samochód był bardzo popularny głównie na południu Włoch, gdzie nabywała go przeważnie biedniejsza część społeczeństwa[potrzebne źródło]. Konstrukcja silnika wynikała z włoskich przepisów podatkowych uzależnionych od liczby cylindrów silnika. W czasie produkcji przeprowadzono trzy faceliftingi: w 1960, 1965 i 1972 roku[1].

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • W 1958 roku zaprezentowano Fiata 500 Sport z silnikiem o pojemności zwiększonej z 479 do 499,5 cm³ i mocy 21 KM.
  • W 1960 roku pojawia się wersja 500 D z silnikiem z wersji 500 Sport lecz o mocy wynoszącej 17,5 KM. Kolejną nowością było kombi o nazwie Giardiniera 500, która była wyposażona w silnik o mocy 21 KM.
  • W 1965 roku samochód przeszedł najpoważniejszą modernizację, otrzymując oznaczenie 500 F, która dotyczyła głównie przeniesienia zawiasów drzwi z tylnego słupka na przedni,niewielki wzrost mocy silnika do 18 KM
  • W 1972 pojawiła się ostatnia wersja, Fiat 500 R z silnikiem o pojemności 594 cm³ i mocy 18 KM przy 4000 obr./min., 36 Nm przy 2800 obr./min., która była produkowana równolegle ze swoim następcą, Fiatem 126. W porównaniu do modelu F, kilka elementów zostało zmienionych, na stosowane w fiacie 126 (np. tylne zawieszenie silnika, skrzynia biegów z synchronizatorami).
  • Maksymalną roczną produkcję odnotowano w 1970 – 351 477 sztuk.
  • Ostatni model, Fiat 500 R, zszedł z taśm produkcyjnych w sierpniu 1975 roku. Według różnych źródeł wyprodukowano od ok. 3,6 do 3,8 mln egzemplarzy tego auta. Fiat 500 zmotoryzował Włochy, tak jak jego młodszy brat Fiat 126 zmotoryzował Polskę, a Volkswagen "Garbus" Niemcy.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • pojemność skokowa – 479 / 499,5 / 594 cm³
  • moc – 13,5-15 / 17,5-18-21 / 18 KM
  • prędkość maksymalna – 85 / 95 / 100 km/h
  • masa własna – 470/525 kg
  • ładowność – 210/320 kg

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Fiat 500 (Tipo 110-Tipo 120) versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Auto Świat – Wielka Księga Legend Motoryzacji. Axel Springer Polska Sp. z o.o. nr 1/2007. ISBN 978-83-7558-175-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Z. Podbielski, Pojazdy włoskie. Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 66-71. ISBN 83-206-0540-7