Fidel LaBarba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fidel LaBarba
Data i miejsce urodzenia 25 września 1905
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 3 października 1981
Los Angeles
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy

Fidel LaBarba (ur. 25 września 1905 w Nowym Jorku, zm. 3 października 1981 w Los Angeles) – amerykański bokser wagi muszej i dziennikarz sportowy. W 1924 roku na letnich igrzyskach olimpijskich w Paryżu zdobył złoty medal.

Kariera Amatorska[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę amatorską zaczynał w Elks Club, prowadzonym przez Carlo Curtissa managera mistrza świata wagi ciężkiej Jessa Willarda. Pierwszą poważna gala wrestlingu i boksu z udziałem LaBarby została zapowiedziana przez dziennik Los Angeles Times na pierwszej stronie 18 września 1920 roku. Po zwycięstwie nad Dave'em Marineyem i zdobyciu mistrzostwa szkoły średniej został dostrzeżony przez Boba Howarda z Central Junior High School. Jego sukcesy zaowocowały włączeniem do grupy bokserów prowadzonej przez trenera. Zakwalifikował sie również do reprezentacji olimpijskiej. Po zdobyciu złotego medalu na igrzyskach olimpijskich w Paryżu zakończył karierę amatorską.

Kariera Zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją pierwszą zawodową walkę stoczył 22 sierpnia 1925 roku został pokonany przez Frankie Genaro w 10 rundzie przez techniczny nokaut. W 1927 roku zdobył tytuł mistrza świata pokonując Elky Clarka na punkty we wszystkich 12 rundach. po zdobyciu tytułu poszedł na uniwersytet. Po około roku powrócił do zawodowego boksu. Podczas jednej z walk stracił wzrok w jednym oku na skutek oderwania się siatkówki pomimo poddania się operacji.

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery powrócił do Standford i został dziennikarzem sportowym, pracował także dla Hollywood przy filmach związanych z boksem. Zmarł w Los Angeles.

W 1996 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]