Fidel Ramos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fidel Ramos
Ramos Pentagon.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1928
Lingayen (Pangasinan)
Prezydent Filipin
Przynależność polityczna Lakas - Chrześcijańscy i Islamscy Demokraci
Okres urzędowania od 30 czerwca 1992
do 30 czerwca 1998
Poprzednik Corazon Aquino
Następca Joseph Estrada
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Sikatuna (Filipiny) Legia Honorowa – Chief Commander (Filipiny) Distinguished Conduct Star (Filipiny) Krzyż Wielki Orderu Kalantiao (Filipiny) Krzyz Wielki Orderu Zasługi Chile Kawaler Legii Honorowej (Francja) Kollana Orderu Karola III (Hiszpania) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Kollana Orderu Zasług Cywilnych (Hiszpania) Wielki Order Mugunghwa (Korea Południowa) Order Korony Malezji United Nations Korea Medal (ONZ) Nishan-e-Pakistan Legia Zasługi - Commander (USA) Korean Service Medal (USA) Vietnam Service Medal Kawaler Wielkiej Wstęgi Order Białego Słonia (Tajlandia) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Fidel Valdez Ramos (ur. 18 marca 1928 w Lingayen w prowincji Pangasinan) – polityk i wojskowy filipiński, 12. prezydent Filipin (1992–1998). Objął urząd po Corazon Aquino i sprawował go do 1998, kiedy został zastąpiony na tym stanowisku przez Josepha Estradę.

Wykształcony w akademiach wojskowych na Filipinach i w West Point w USA, brał udział w wojnie koreańskiej i wietnamskiej.

Podczas dyktatorskich rządów prezydenta Ferdinanda Marcosa, Ramos jako minister obrony i szef policji wprowadził ogłoszony przez Marcosa stan wojenny. W 1986 podczas demonstracji ludowych, Ramos opuścił rząd i stał się kluczową postacią ruchu sprzeciwu wobec Marcosa, który doprowadził do jego obalenia i wygnania. Później ściśle współpracował z prezydent Corazon Aquino i sprawował funkcję ministra obrony.

Sześcioletnia prezydentura Ramosa zapisała się jako okres szybkiego wzrostu gospodarczego i stabilizacji politycznej mimo zagrożenia wybuchem komunistycznego powstania, muzułmańskiej separatystycznej partyzantki na Mindanao i pojawieniem się w 1997 azjatyckiego kryzysu gospodarczego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]