Figówka czerwonobroda
| Figówka czerwonobroda | |
| Psittaculirostris edwardsii[1] | |
| (Oustalet, 1885) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Gromada | ptaki |
| Rząd | papugowe |
| Rodzina | papugowate |
| Rodzaj | Psittaculirostris |
| Gatunek | figówka czerwonobroda |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Figówka czerwonobroda (Psittaculirostris edwardsii) – gatunek ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Jest spotykana w wilgotnych lasach w północno-wschodniej Nowej Gwinei. Dorosłe samce są zwykle zielone z czerwoną piersią i policzkami, żółtymi piórami na uszach i żółtawym czubkiem głowy.
Spis treści |
Taksonomia [edytuj]
Figówka czerwonobroda została pierwszy raz opisana przez francuskiego zoologa Émile Oustaleta w 1885 i nazwana na cześć francuskiego naturalisty Alphonse Milne-Edwardsa[3]. Jest jednym z trzech gatunków w rodzaju Psittaculirostris.
Morfologia [edytuj]
Średniej wielkości papuga o krępej budowie ciała z krótkim ogonem, mierząca 18 cm. długości. Dorosły samiec ma jasno zielone skrzydła, plecy i ogon. Pióra na policzkach i uszach są długie i wąskie, co nadaje twarzy kryziasty wygląd. Policzkowe pióra są czerwone, natomiast te na uszach złoto-żółte. Gardło i pierś są czerwone z ciemnym niebiesko-czarnym pasmem powyżej piersi. Dziób jest ciemny, szaro-czarny, oczy (tęczówki) czerwone. Stopy są ciemne, szare. Dorosłe samice są podobne do samców, jednak mają szersze niebiesko-czarne pasmo na zielono-żółtej piersi. Młode ptaki są podobne do samic[4][5].
Występowanie [edytuj]
Zakres występowania figówki czerwonobrodej jest ograniczony do północnowschodniej Nowej Gwinei, gdzie jest znajdowana od Zatoki Yos Sudarso i miasta Vanimo po Zatokę Huona na wschodzie. Jej siedlisko to nizinne lasy i czyste, niezanieczyszczone obszary[4][5].
Zachowanie [edytuj]
Ptaki żyją pojedynczo, lub w parach, pomimo że mogą zbierać się w grupy do 35 osobników na drzewach owocowych[5]. Ich zielone upierzenie czyni je trudne do zauważenia na drzewie, ze względu na bujne liście. Zaobserwowano, że czasem żywią się razem z figówkami zmiennymi, ptakami z rodzaju Ptilinopus, miodojadami oraz szpakami[4]. Ich pożywienia stanowią głównie owoce, w tym figi. Gnieżdżą się w małych wgłębieniach, wysoko w dużych drzewach, choć o tym aspekcie ich zachowania wiadomo niewiele[4].
Wydaje wysokie odgłosy, takie jak screett, lub zseet[4], oraz krótkie, ostre ks, opisywane jako odgłos monety rzucanej na beton[6][5].
Przypisy
- ↑ Psittaculirostris edwardsii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Psittaculirostris edwardsii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ [1] A Zoological
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Forshaw, Joseph M. i Cooper, William T.: Parrots of the World. Melbourne: Landsdowne Editions, 1978, s. 166. ISBN 0-7018-0690-7.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Volume 1:Non-passerines. W: Brian J. Coates: The Birds of Papua New Guinea. Alderley, Qld: Dove, 1985, s. 329-330. ISBN 0-9590257-0-7.
- ↑ Diamond JM. Avifauna of the Eastern Highlands of New Guinea. „Pulbs. Nuttal Orn. Club”, s. 1-438, 1972.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- World Parrot Trust Encyklopedia papug – gatunki
