Filip Friedman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Filip Friedman (ur. 27 kwietnia 1901 we Lwowie, zm. 7 lutego 1960 w Nowym Jorku) – polski historyk żydowskiego pochodzenia.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we Lwowie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Po ukończeniu Gimnazjum we Lwowie, studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza i następnie Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1925 przeprowadził się do Łodzi, gdzie napisał kilka ważnych prac z zakresu historii i ekonomii. Był jednym z pierwszych pionierów badań nad dziejami Łodzi[1]. Po wybuchu II wojny światowej uciekł do Lwowa, gdzie został pracownikiem Ukraińskiej Akademii Nauk. Po wkroczeniu wojsk niemieckich do miasta ukrywał się po stronie aryjskiej, gdzie doczekał końca wojny. Po powrocie do Polski osiadł w Łodzi, gdzie wykładał Historię Żydów na Uniwersytecie Łódzkim i był równocześnie dyrektorem Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej.

W 1946 wyemigrował do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech, skąd w 1948 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Osiadł w Nowym Jorku, gdzie mieszkał do śmierci.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1945: Zagłada Żydów lwowskich [2]
  • 1936: Dzieje Żydów w Łodzi od początków osadnictwa Żydów do r. 1863 : stosunki ludnościowe : życie gospodarcze : stosunki społeczne
  • 1934: Ludność żydowska Łodzi do roku 1863 w świetle liczb
  • 1929: Die galizischen Juden im Kampfe um ihre Gleichberechtigung (1848-1868)

Przypisy

  1. Jacek Walicki: Kultura, oświata, filantropia (pol.). [dostęp 20 grudnia 2008].
  2. Zagłada Żydów lwowskich