Filip I z Tarentu

Z Wikipedii

Filip z Tarentu, fr. Philippe I d'Anjou (ur. 10 listopada 1278 - zm. 26 grudnia 1332, w Neapolu) - książę Achaii i Tarentu, despota Epiru (dzięki pierwszemu małżeństwu) i cesarz tytularny Konstantynopola (dzięki swojemu drugiemu małżeństwu), książę Albanii. Był synem Karola II Andegaweńskiego - króla Sycylii i Marii Węgierskiej, bratem Karola Martela Węgierskiego i Małgorzaty Andegaweńskiej.

4 lutego 1294, w Aix-en-Provence dostał od swojego ojca tytuł księcia Tarentu - Karol II planował budowę imperium na zachodzie Adriatyku. Filip poślubił Tamarę - córkę Nikeforosa I Komnena Dukasa, despoty Epiru. Nikeforos straszony przez Bizancjum chciał mieć potężnego patrona w osobie Karola II i dlatego zgodził na to małżeństwo. Ceremonia ślubna odbyła się 13 sierpnia 1294, w L'Aquila. Po śmierci Nikeforosa to Filip miał odziedziczyć jego królestwo, a nie rodzony syn - Tomasz. Nikeforos zmarł 1297 i Filip odziedziczył tytuł despoty, Epir i inne ziemie, mimo sprzeciwy wdowy - Anny Kantakuzeny. Był księciem Albanii w latach 1301–1332.

W 1309 Filip oskarżył Tamarę o oszustwa i fałszerstwa (zapewne na podstawie sfabrykowanych dowodów) i rozwiązał ich małżeństwo. Zamierzał poślubić Katarzynę de Valois - córkę Karola de Valois i Katarzyny de Courtenay, tytularną cesarzową Konstantynopola, która jednak była już zaręczona z Hugonem V Burgundzkim, tytularnym królem Tessalonik. Zaręczyny te zerwano, a Katarzyna poślubiła Filipa 29 lipca 1313, w Fontainebleau.

[edytuj] Dzieci Filipa i Katarzyny

• Robert I z Tarentu (1319–1364), książę Tarentu, tytularny cesarz Konstantynopola jako Robert II,
• Ludwik (1320–1362), mąż królowej Neapolu Joanny I, dzięki małżeństwu uzyskał tytuł królewski,
• Małgorzata (1325–1380), matka Jakuba de Baux, księcia Achaii, tytularnego cesarza Konstantynopola,
• Maria (1327–?, zmarła młodo),
• Filip II z Tarentu (1329–1374), książę Tarentu, tytularny cesarz Konstantynopola jako Filip III.

Poprzednik Katarzyna II

Cesarz Łaciński 1313-1332

Następca Robert II