Filipinek białolicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Filipinek białolicy
Zosterornis latistriatus[1]
Gonzales & Kennedy, 1990
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina szlarniki
Rodzaj Zosterornis
Gatunek filipinek białolicy
Synonimy

Stachyris latistriata Gonzales & Kennedy, 1990

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Filipinek białolicy (Zosterornis latistriatus) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników. Występuje endemicznie na wyspie Panay (Filipiny). Opisany naukowo w 1990 roku; narażony na wyginięcie.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Całkowity zasięg występowania szacowany na 290 km2. Obejmuje wschodnią, górzystą część wyspy Panay, w tym okolice Mount Madiac i Mount Madjaas oraz okolice górnego biegu rzeki Aklan River. Spotykany na wysokości 1300-1900 m n.p.m. w mszystych górskich lasach[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Holotyp pochodził z okolic San Agustin w gminie Valderrama w prowincji Antique na wyspie Panay. Odnaleziony został na wysokości 1530 m.n.p.m. Zebrano go 7 października 1989 roku. Była to dorosła samica, jej czaszka była w 75% skostniała, obecna była plama lęgowa, jajnik mierzył 6x4 mm. Boki głowy kremowe, na brwiach, pokrywach usznych i policzkach kremowobiałe. Czarny pas biegnie od czoła do górnej części brwi, otaczając z tyłu pokrywy uszne. Obrączka oczna kremowobiała. Wierzch głowy, kark i wierzch ciała oliwkowoszare. Ogon szarooliwkowy z rdzawym zabarwieniem z wyjątkiem obrzeżeń sterówek. Lotki I rzędu szare z żółtawym obrzeżeniem chorągiewek zewnętrznych. Lotki II rzędu ciemnooliwkowoszare, z obrzeżeniem koloru grzbietu. Broda i gardło kremowobiałe. Niższa część gardła jasnosiarkowożółta, na brzuchu wpadająca w płowożółty. Od gardła do brzucha biegną szerokie czarne pasy, na brzuchu i pokrywach ogonowych są już oliwkowoszare. Oczy rdzawe.

Długość zgiętego skrzydła (od nadgarstka do końca lotek) wynosi 67,3-75,2 mm, ogona 53,1-58,7 mm, skoku 22,7-25,5 mm, a dzioba 20,1-22 mm.

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Filipinek białolicy znajdywany był przeważnie na wysokości 3-12 m nad ziemią, samotnie lub w parze. Odwiedzają również niższe partie roślinności, wszystkie zbadane 34 okazy złapane były w specjalną sieć, której wysokość osiąga najwyżej 2,5 m. Obserwacje wykazały, że łatwiej jest ten gatunek usłyszeć niż zauważyć. U jednego ze zbadanych osobników w żołądku znaleziono szczątki chrząszczy i jednego przedstawiciela cykadowatych.

U zbadanych okazów (złapanych w październiku) 8 na 14 samic miało powiększone jajniki i 13 na 16 samców powiększone jądra. U holotypu obecna była plama lęgowa. 14 października odnaleziono gniazdo; budulec stanowił mech. Miało kształt kubeczka i przytwierdzone było do 5 drobnych gałązek niskiego figowca (Ficus spp.). Dalsze obserwacje prowadzono z odległości około 15 metrów od gniazda. Po ok. 10 minutach pojawił się osobnik z pokarmem w dziobie, prawdopodobnie nasionem lub małym owocem. Przy następującym po obserwacji badaniu gniazda znaleziono dwa świeżo wyklute pisklęta. Średnica zewnętrzna gniazda wynosiła około 90 mm, wysokość 70 mm, zaś głębokość 45 mm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zosterornis latistriatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Zosterornis latistriatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Panay Striped-babbler Stachyris latistriata. BirdLife International. [dostęp 25 sierpnia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]