Film dokumentalny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Film dokumentalny – szeroka kategoria opisująca jedną z form ekspresji filmowej. Początkowo, tym co wyróżniało ten rodzaj filmów było dokumentowanie oraz przedstawianie faktów, co odróżniało je od filmów fabularnych, przedstawiających fikcyjne wydarzenia. Filmy dokumentalne były często tworzone w celach informacyjnych lub dydaktycznych. Służyły też propagandzie, czego przykładem jest twórczość Leni Riefenstahl, a ostatnio "Fahrenheit 9/11" Michaela Moore'a.
W Polsce filmy dokumentalne powstawały przede wszystkim w założonej w 1950 warszawskiej Wytwórni Filmów Dokumentalnych i łódzkiej Wytwórni Filmów Oświatowych.
Spis treści |
[edytuj] Najważniejsi dokumentaliści
[edytuj] 1922-1927 (kino nieme)
[edytuj] 1927-1959
[edytuj] Współcześni dokumentaliści
- Werner Herzog (Fata Morgana, Kraina milczenia i ciemności, Mój najlepszy szatan, Lekcje ciemności, Grizzly Man)
- Errol Morris (The Thin Blue Line, Vernon, Florida, Fast, Cheap and Out of Control)
- Michael Moore (The Big One, Roger and Me, Zabawy z bronią, Fahrenheit 9/11)
- Ron Mann (Comic Book Confidential, The Twist, Grass)
- Barbara Kopple (Wild Man Blues, Harlan County U.S.A.)
- Steve James (Hoop Dreams)
- Joe Berlinger i Bruce Sinofsky (Brother's Keeper, Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills, Metallica: Some Kind of Monster)
- D. A. Pennebaker (Don't Look Back, Monterey Pop)
- Frederick Wiseman (High School , Titicut Follies)
- Albert Maysles i David Maysles (Salesman, Grey Gardens)
- Michael Apted (7 Up)
- Claude Lanzmann (Shoah)
- Ken Burns (Baseball, The Civil War)
- Alain Resnais (Night and Fog)
- Mark Jonathan Harris, (The Long Way Home , Into the Arms of Strangers: Stories of the Kindertransport)
- Ross McElwee (Time Indefinite, Sherman's March)
[edytuj] Znani polscy dokumentaliści
- Agnieszka Arnold (Sąsiedzi, Czarny lipiec, Bohater)
- Ewa Borzęcka (Trzynastka, 1996; Arizona, 1997; Oni, 1999)
- Maciej Drygas (Usłyszcie mój krzyk, 1991)
- Bogdan Dziworski (Krzyżtopór)
- Monika Górska (Uwolnić motyla, 1992; Gapa Złodziej, 2003; Moje dziecko jest aniołem, 2005)
- Andrzej Fidyk (Defilada, 1989; Sen Staszka w Teheranie, 1992; Rosyjski striptease, 1993; Kiniarze z Kalkuty, 1998)
- Bartosz Konopka (Królik po berlińsku, 2009)
- Robert Laus (Polnische Plakat Kunst-Waldemar Świerzy, 2008)
- Jan Łomnicki (Narodziny statku, 1961)
- Marcel Łoziński (Las Katyński,89 mm od Europy, 1993; Wszystko może się przytrafić, 1995)
- Paweł Łoziński (Taka historia, 1999)
- Krzysztof Kieślowski (Gadające głowy, Z punktu widzenia nocnego portiera, Szpital)
- Piotr Morawski (Moja Moskwa, 1996; Tata, I love you, 1999)
- Kazimierz Karabasz (Muzykanci, 1961)
- Andrzej Titkow (Wolny zawód, 1981)
- Wojciech Wiszniewski (Jutro, Stolarz)
- Maria Zmarz-Koczanowicz (Każdy wie, kto za kim stoi, 1983; Bara bara, 1996; Miłość bez wizy, 2001; Pokolenie 89, 2002; Dworzec Gdański, 2007)
- Krzysztof Wierzbicki (, II reżyser, 1990; Historia Normana Daviesa, 1998; Kieślowski i jego Amator, 1999 r; Gadające głowy II, 2004).
[edytuj] Bibliografia
- "Klucze do rzeczywistości: szkice i rozmowy o polskim filmie dokumentalnym po roku 1989" pod red. Małgorzaty Hendrykowskiej. Poznań, Wydaw.UAM, 2005 ISBN 83-232-1556-1
- Film Polski
