Film krótkometrażowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Film krótkometrażowyfilm, którego czas projekcji nie przekracza 30-60 minut. Granica ta nie jest ściśle określona. Niegdyś za filmy krótkometrażowe uznawano filmy o długości do 20-30 minut, co było związane z tym, że prezentowano je głównie jako dodatki do filmów długometrażowych w kinach. Obecnie filmy te są zazwyczaj prezentowane przez stacje telewizyjne, które preferują metraż zbliżony do pełnej godziny.

Granica 60 minut jest używana między innymi w czasie selekcji filmów podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego. Także International Documentary Filmfestival Amsterdam różnicuje filmy na trwające do 60 minut i powyżej tej długości. Z kolei Internationale Kurzfilmtage Oberhausen przyjmuje do selekcji filmy nie dłuższe niż 35 minut w konkursie międzynarodowym i nie dłuższe niż 45 minut w konkursie niemieckim. Natomiast Oscar dla najlepszego filmu krótkometrażowego jest przyznawany filmom trwającym nie dłużej niż 40 minut.

Jako filmy krótkometrażowe są realizowane zarówno filmy animowane, dokumentalne, eksperymentalne, jak i fabularne.

Pierwszym filmem krótkometrażowym był Roundhay Garden Scene (1888), przedstawiający rodzinę reżysera filmu, Louisa Aimé Augustin Le Prince'a.

W historii kina krótki metraż odegrał dużą rolę. Niskobudżetowe formy inspirowały bardziej znanych twórców i przesuwały granice przyzwoitości dopuszczalną w filmie. Ważne nazwiska związane z powstawaniem filmów krótkometrażowych pochodzą przede wszystkim ze środowiska amerykańskiego undegroundu działającego głównie w latach 60. i znanego amerykańskiej opinii publicznej ze swych skandalicznych produkcji, m.in.(w chronologicznym porządku):

  • Meshes of the afternoon (1943) - Maya Deren i Alexander Hammid
  • Dog Star Man: Part I (1962) - Stan Brakhage
  • Blonde Cobra (1963) - Ken Jacobs
  • Eat (1963) - Andy Warhol
  • Scorpo Rising (1964) - Kenneth Anger
  • Hold Me While I'm Naked (1967) - George Kuchar
  • Report (1967) - Bruce Conner

Ważną rolę także odgrywała francuska scena niezależna, ważne tytuły: