Filmografia i lista występów Judy Garland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Judy Garland jako Dorotka Gale w Czarnoksiężniku z Oz; w roli, z którą jest najczęściej identyfikowana

W karierze, która trwała ponad 40 lat, Judy Garland występowała w filmach, radiu, telewizji i na estradzie. Pojawiła się w ponad czterdziestu filmach. Była nominowana do kilku Oscarów i Złotych Globów; otrzymała Academy Juvenile Award oraz jeden Złoty Glob. Jej kariera filmowa została przerwana w 1950 roku (kiedy zwolniono ją ze studia MGM, po tym jak okazało się, że jest niezdolna do ukończenia kilku filmów)[1], ale w 1954 roku wróciła na ekrany w Narodzinach gwiazdy i kontynuowała występy w filmach do 1963 roku.

Chociaż Garland występowała na koncertach już od 1943 roku[1], regularne koncerty zaczęły się dla niej dopiero wtedy, gdy jej kariera filmowa utknęła w martwym punkcie. Rozpoczęła je od serii dobrze przyjętych przez krytyków występów w London Palladium w 1951 roku[2]. Także w 1951 roku ustanowiła rekord, gdy przez 19 tygodni występowała w Palace Theatre w Nowym Jorku[1][3]. Jej koncert w Carnegie Hall z 23 kwietnia 1961 roku jest często określany jako „jedna z najwspanialszych nocy w historii show-biznesu”[4]. Kontynuowała występy na koncertach aż na trzy miesiące przed swoją śmiercią w 1969 roku.

Od 1955 roku Garland pojawiała się w telewizji w wielu wydaniach specjalnych, począwszy od występu w pierwszym odcinku Ford Star Jubilee[1]. Sukces, jaki osiągnęły te wydania specjalne, skłonił władze stacji CBS do zaoferowania Garland prowadzenia własnego, regularnego programu telewizyjnego. The Judy Garland Show miał premierę w 1963 roku[5]. Mimo że program został dobrze przyjęty przez krytykę[6][7], nie odniósł sukcesu we wskaźniku oglądalności Nielsena, gdyż został umieszczony w tym samym czasie antenowym co serial Bonanza, który był wówczas jedną z najpopularniejszych audycji telewizyjnych[8]. The Judy Garland Show został anulowany po pierwszym sezonie, ale zarówno Garland, jaki i jej program zostali nominowani do nagród Emmy[9].

Garland wystąpiła w setkach audycji radiowych[10]. Rozpoczęła je w latach działalności w The Gumm Sisters. Między 1935 a 1953 rokiem Garland pojawiła się w ponad 250. programach radiowych[11]. Tworzyła słuchowiska, wykonywała piosenki ze swojego (i innych artystów) repertuaru, promowała nadchodzące filmy z jej udziałem. Okres częstych występów radiowych nastąpił w okresie II wojny światowej, gdy służyła dla United Service Organizations (była jedną z pierwszych artystek, które zaczęły występować dla żołnierzy)[12]. Wiele z tych audycji nagrywano na płyty i wysyłano do amerykańskich żołnierzy walczących poza granicami Stanów Zjednoczonych[13].

Spis treści

Filmografia [edytuj]

Rok[a] Tytuł[14][15] Rola Gatunek Wytwórnia Reżyser Uwagi Źródło
1929 The Big Revue Członek zespołu The Gumm Sisters Krótkometrażowy, muzyczny Mayfair Pictures Corp. – Debiut ekranowy Frances Gumm. [16][17]
1930 A Holiday in Storyland Członek Vitaphone Kiddies Krótkometrażowy, muzyczny Vitaphone Corporation Roy Mack Pierwszy solowy występ. Film zaginiony. [18][19]
The Wedding of Jack and Jill Członek Vitaphone Kiddies Krótkometrażowy, muzyczny Vitaphone Corporation Roy Mack Film zaginiony. [20]
Bubbles Członek Vitaphone Kiddies Krótkometrażowy, muzyczny, fantasy Vitaphone Corporation Roy Mack Film odnaleziono w Bibliotece Kongresu USA. [21][22]
1935 La Fiesta de Santa Barbara Członek zespołu The Garland Sisters Krótkometrażowy, muzyczny Metro-Goldwyn-Mayer Louis Lewyn Pierwszy film Garland nakręcony w 3-stopniowym Technicolorze; ostatni wspólny film sióstr Garland. [23][24]
1936 W każdą niedzielę
Every Sunday		 Judy Krótkometrażowy, muzyczny MGM Felix E. Feist Pierwszy film po podpisaniu kontraktu z MGM. [25][26]
Pigskin Parade Sairy Dodd Musical, sportowy 20th Century Fox David Butler Film powstały podczas jedynego w karierze wypożyczenia, do 20th Century Fox; jej pierwszy film pełnometrażowy. [27]
1937 Broadway Melody of 1938 Betty Clayton Musical, romans MGM Roy Del Ruth [28]
Mały dżentelmen
Thoroughbreds Don't Cry		 Cricket West Komediodramat, musical MGM Alfred E. Green Pierwszy film z Mickeyem Rooneyem. [29]
MGM Christmas Trailer Cameo Krótkometrażowy, muzyczny MGM – Śpiewa kolędę „Cicha noc” wraz z chórem; bożonarodzeniowy trailer MGM. [30]
1938 Everybody Sing Judy Bellaire Komedia, musical, romans MGM Edwin L. Marin [31]
Andy Hardy zakochany
Love Finds Andy Hardy		 Betsy Booth Komedia romantyczna MGM George B. Seitz [32]
Niesforna dziewczyna
Listen, Darling		 Pinkie Wingate Komediodramat, familijny, musical, romans MGM Edwin L. Marin [33]
1939 Czarnoksiężnik z Oz
The Wizard of Oz		 Dorotka Gale Przygodowy, familijny, fantasy, musical MGM Victor Fleming[b] Academy Juvenile Award [34]
Babes in Arms Patsy Barton Komedia, musical MGM Busby Berkeley [35]
1940 If I Forget You Cameo Krótkometrażowy, muzyczny MGM – Hołd złożony Willowi Rogersowi. [36]
Andy Hardy Meets Debutante Betsy Booth Komedia, familijny, romans MGM George B. Seitz [37]
Strike Up the Band Mary Holden Komedia, musical, romans MGM Busby Berkeley [38]
Little Nellie Kelly Nellie Kelly, Little Nellie Kelly Komedia, familijny, musical MGM Norman Taurog [39]
1941 Kulisy wielkiej rewii
Ziegfeld Girl		 Susan Gallagher Musical, romans MGM Robert Z. Leonard, Busby Berkeley [40]
Life Begins for Andy Hardy Betsy Booth Komedia, muzyczny, romans MGM George B. Seitz [41]
Laski na Broadwayu
Babes on Broadway		 Penny Morris Komedia, musical, romans MGM Busby Berkeley,
Vincente Minnelli[c][42]		 [43]
1942 We Must Have Music Cameo Krótkometrażówka, muzyczny MGM – Film zawiera wyciętą scenę z Kulis wielkiej rewii. [44]
Dla mnie i mojej dziewczyny
For Me and My Gal		 Jo Hayden Musical, romans MGM Busby Berkeley [45]
1943 Presenting Lily Mars Lily Mars Komedia, musical, romans MGM Norman Taurog [46]
Thousands Cheer Cameo Komediodramat, musical, romans MGM George Sidney [47]
Zwariowana dziewczyna
Girl Crazy		 Ginger Gray Komedia, musical, romans MGM Norman Taurog, Busby Berkeley [48]
1944 Spotkamy się w St. Louis
Meet Me in St. Louis		 Esther Smith Familijny, musical, romans MGM Vincente Minnelli [49]
1945 Pod zegarem
The Clock		 Alice Mayberry Melodramat MGM Vincente Minnelli [50]
Rewia na Broadwayu
Ziegfeld Follies		 Cameo Komedia, musical MGM Roy Del Ruth, Vicente Minnelli [51]
1946 Dziewczęta Harveya
The Harvey Girls		 Susan Bradley Komedia, musical, western MGM George Sidney [52]
Burzliwe życie Kerna
Till the Clouds Roll By		 Marilyn Miller Biograficzny, musical MGM Richard Whorf, Vicente Minnelli[c], George Sidney[d] [53]
1948 Pirat
The Pirate		 Manuela Alva Przygodowy, komedia, musical, romans MGM Vicente Minnelli [54]
Parada wielkanocna
Easter Parade		 Hannah Brown Musical, romans MGM Charles Walters [55]
Słowa i muzyka
Words and Music		 Cameo Biograficzny, komedia, musical MGM Norman Taurog [56]
1949 Dziewczyna z Chicago
In the Good Old Summertime		 Veronica Fisher Komedia, musical, romans MGM Robert Z. Leonard,
Buster Keaton		 [57]
1950 Summer Stock Jane Falbury Musical, romans MGM Charles Walters Ostatni film w Metro-Goldwyn-Mayer. [58]
1954 Narodziny gwiazdy
A Star Is Born		 Vicki Lester
(Esther Blodgett)		 Muzyczny, melodramat Transcona Enterprises, Warner Bros. George Cukor Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu,
Nominacja – Oscar dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej.		 [59]
1960 Pepe Wokalistka śpiewająca w radiu; cameo Komedia, muzyczny Columbia Pictures George Sidney Wykonuje jedną piosenkę. [60]
1961 Wyrok w Norymberdze
Judgment at Nuremberg		 Irene Hoffman Wallner Dramat, historyczny United Artists Stanley Kramer Nominacja – Oscar dla najlepszej aktorki drugoplanowej,
Nominacja – Złoty Glob dla najlepszej aktorki drugoplanowej.		 [61]
1962 Gay Purr-ee Mewsette (dubbing) Animowany, familijny, muzyczny UPA,
Warner Bros.		 Abe Levitow Jedyny film animowany w jej karierze. [62][63]
1963 Dziecko czeka
A Child is Waiting		 Jean Hansen Dramat United Artists John Cassavetes [64]
I dalej będę śpiewać
I Could Go On Singing		 Jenny Bowman Dramat, muzyczny Barbican Films, United Artists Ronald Neame Jedyny film nakręcony poza granicami USA. Ostatni film w jej życiu. [65]

Objaśnienie:      – film z Mickeyem Rooneyem, jej wielokrotnym partnerem ekranowym.

Filmy nieukończone [edytuj]

Lista zawiera filmy, w których wystąpić miała Garland, ale z powodu złego stanu stanu zdrowia, spóźnień i nieobecności na planie zdjęciowym została z nich zwolniona, a w jej miejsce zaangażowano inną aktorkę.

Rok[e] Tytuł Rola Zastąpiona przez Gatunek Wytwórnia Reżyser Źródło
1948 Przygoda na Broadwayu
The Barkleys of Broadway		 Dinah Barkley Ginger Rogers Komedia, musical MGM Charles Walters [66][67]
1949 Rekord Annie
Annie Get Your Gun		 Annie Oakley Betty Hutton Biograficzny, komedia, musical, familijny, melodramat, western MGM George Sidney, Busby Berkeley, Charles Walters [68][69]
1950 Królewskie wesele
Royal Wedding		 Ellen Bowen Jane Powell Komedia, musical, melodramat, MGM Stanley Donen [70][71]
1967 Dolina lalek
Valley of the Dolls		 Helen Lawson Susan Hayward Melodramat, muzyczny Red Lion,
20th Century Fox		 Mark Robson Seaman|1996|ss=292-293, 343}}[72]

Koncerty [edytuj]

Garland wystąpiła w ponad 1100 koncertach[11]. Poniżej wymieniono kilka z jej kluczowych występów.

Data Miejsce Uwagi
1 lipca 1943 Filadelfia Pierwszy solowy koncert w Robin Hood Dell; orkiestrą dyrygował Andre Kostelanetz[73].
9 kwietnia 1951 Londyn Garland rozpoczęła serię recitali w London Palladium; występowała dwukrotnie co wieczór oraz w środowe i sobotnie popołudnia.
1 lipca 1951 Dublin Rozpoczęła trwający tydzień cykl 14. koncertów w dublińskim Teatrze Królewskim. Po przyjeździe do Dublina, obległy ją tłumy, którym zaśpiewała z okna swojej garderoby. Jej występy przyciągnęły w sumie 50 tys. widzów, co było wówczas rzeczą bez precedensu. Pierwszego wieczora zaśpiewała 12 bisów[74].
16 października 1951 Nowy Jork Początek legendarnych występów wodewilowych w Palace Theatre, które trwały, z przerwą, przez 19 tygodni (do 24 lutego 1952 roku) i pobiły wszystkie rekordy kasowe teatru[75].
1956 New Frontier Hotel w Las Vegas Garland występwowała przez cztery tygodnie w New Frontier Hotel przy Las Vegas Strip za wynagrodzenie w wysokości 55 000 dolarów tygodniowo, co uczyniło z niej najlepiej opłacaną artystkę w historii Las Vegas[11]. Mimo krótkiego ataku ostrego zapalenia krtani, jej tamtejsze występy były tak udane, że zostały przedłużone o dodatkowy tydzień[76]
11-17 maja 1959 Nowy Jork Koncerty w Metropolitan Opera w Nowym Jorku.
3, 5 października 1960 Paryż Występy w Palais de Chaillot; paryska prasa nazwała ją jako „La Piaf Americaine” („Amerykańska Édith Piaf”).
26 października-1 listopada 1960 Paryż Recitale w słynnej Olympii.
10 grudnia 1960 Amsterdam Koncert nadawany na żywo przez europejskie radio[74].
23 kwietnia 1961 Nowy Jork Legendarny koncert w Carnegie Hall, zarejestrowany na albumie Judy at Carnegie Hall.
16 września 1961 Los Angeles Powtórzenie koncertu z Carnegie Hall przy pełnej widowni pomimo ciężkich opadów deszczu.
Maj 1964 Sydney/Melbourne Prawdopodobnie najbardziej nieudana i wywołująca najwięcej kontrowersji trasa koncertowa Garland. Recenzje dwóch pierwszych koncertów, w Sydney, były pozytywne. Jednakże występ w Melbourne okazał się katastrofalny. Publiczność była wściekła z powodu jej spóźnienia. Ponadto Garland była niezdolna do zapamiętania testów piosenek oraz bełkotała te, które pamiętała. Ze łzami w oczach, opuściła scenę po kilkudziesieciu minutach. Po raz pierwszy w karierze otrzymała negatywne opinie oraz gwizdy z publiczności[74].
8, 15 listopada 1964 Londyn Koncerty w London Palladium wraz z córką Lizą Minnelli dla ITV. Koncert nagrano i wydano w postaci dwupłytowego albumu przez Capitol Records.
31 lipca 1967 Nowy Jork Powrót do Palace Theatre; początek czterotygodniowej trasy koncertowej.
31 sierpnia 1967 Boston Największa publiczność; około 108 000 ludzi uczestniczyło na jej darmowym koncercie w parku Boston Common[1].
25 i 27 grudnia 1967 Nowy Jork Występy w teatrze w Madison Square Garden.
25 marca 1969 Kopenhaga Ostatni koncert Garland, w Falkoner Center w Kopenhadze.

Telewizja [edytuj]

Kluczowe występy telewizyjne Garland[f]:

Data Tytył Stacja TV Uwagi
24 września 1955[77] Ford Star Jubilee CBS Występ w pierwszym odcinku pierwsza w pełni kolorowej audycji telewizji CBS[78]. Program otrzymał nagrodę Emmy[1].
8 kwietnia 1956[79] General Electric Theater CBS Półgodzinny występ gościnny w ramach trzyletniej umowy Garland z CBS o wartości 300 tys. dolarów. Jak się okazało, był to jedyny tego typu recital, ponieważ relacje między nią i jej ówczesnym mężem Sidem Luftem a CBS uległy zepsuciu z powodu konfliktu o planowaną formę nadchodzących występów[80].
25 lutego 1962 The Judy Garland Show CBS Wydanie specjalne; gośćmi prowadzonego przez nią programu byli Frank Sinatra i Dean Martin.
19 marca 1963[81] Judy Garland and Her Guests Phil Silvers and Robert Goulet CBS Ostatnie z wydań specjalnych.
29 września 1963 - 29 marca 1964 The Judy Garland Show CBS Jedyny cykliczny (cotygodniowy), autorski program telewizyjny Garland. Anulowany po pierwszym sezonie (26. odcinkach). Garland i program nominowano do nagród Emmy[9].
1 grudnia 1964 Judy and Liza at the Palladium ITV Transmisja listopadowych koncertów z Lizą Minnelli.
19 stycznia 1969[82] Sunday Night at the London Palladium ITV Koncert z London Palladium.

Zobacz też [edytuj]

Uwagi

  1. ↑ Jest to rok premiery. O ile to możliwe, data premiery narzuca kolejność filmów w tej tabeli.
  2. ↑ Flemingowi pomagali: George Cukor, Mervyn LeRoy i King Vidor.
  3. ↑ 3,0 3,1 Sceny muzyczne z udziałem Garland.
  4. ↑ Scena finałowa.
  5. ↑ Rok uczestniczenia w projekcie.
  6. ↑ Nie zawiera wizyt w talk-showach.

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Judy Garland - Career Timeline | American Masters (ang.). PBS, 2004-07-07. [dostęp 2010-07-03].
  2. ↑ British Give Judy Garland Big Ovation. „Associated Press”, 1951-04-10 (ang.). 
  3. ↑ Jack Garver. Judy Garland Ends Triumphant Vaudeville Run. „UPI”, 1952-02-24 (ang.). 
  4. ↑ Gordon Cox. Rufus Over The Rainbow. „Variety”, 2006-05-28 (ang.). 
  5. ↑ Sanders 1990 ↓, s. 391
  6. ↑ Sanders 1990 ↓, ss. 108–109
  7. ↑ Richard Warren Lewis. The TV Troubles of Judy Garland. „The Saturday Evening Post”, 1963-12-07 (ang.). 
  8. ↑ TV Ratings: 1963-1964 (ang.). ClassicTVHits. [dostęp 2010-08-02].
  9. ↑ 9,0 9,1 Awards for The Judy Garland Show (1963) (ang.). Academy of Television Arts & Sciences. [dostęp 2010-07-17].
  10. ↑ Judy Garland Nutshell Biography (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-08-02].
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 John Fricke: About Judy Garland (ang.). PBS, 2004-07-07. [dostęp 2010-08-01].
  12. ↑ 1940 - 1945 Timeline (ang.). The Judy Room. [dostęp 2011-03-20].
  13. ↑ Garland MP3 (ang.). The Judy Room. [dostęp 2010-08-02].
  14. ↑ Finch 1975 ↓, ss. 43-47
  15. ↑ Edwards 1975 ↓, ss. 315-317
  16. ↑ "The Big Revue" (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-07-30].
  17. ↑ The Big Revue (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  18. ↑ Gumm Sister short film (ang.). The Judy Room. [dostęp 2010-07-30].
  19. ↑ A Holiday in Storyland (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  20. ↑ The Wedding of Jack and Jill (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  21. ↑ Vitaphone Shorts (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-07-30].
  22. ↑ Bubbles (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  23. ↑ "La Fiesta de Santa Barbara" (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-07-30].
  24. ↑ La Fiesta de Santa Barbara (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  25. ↑ "Every Sunday" (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-07-30].
  26. ↑ Every Sunday (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  27. ↑ Pigskin Parade (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  28. ↑ Broadway Melody of 1938 (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  29. ↑ Thoroughbreds Don't Cry (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  30. ↑ MGM Christmas Trailer (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  31. ↑ Everybody Sing (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  32. ↑ Love Finds Andy Hardy (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  33. ↑ Listen, Darling (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  34. ↑ The Wizard of Oz (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  35. ↑ Babes in Arms (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  36. ↑ If I Forget You (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  37. ↑ Andy Hardy Meets Debutante (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  38. ↑ Strike Up the Band (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  39. ↑ Little Nellie Kelly (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  40. ↑ Ziegfeld Girl (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  41. ↑ Life Begins for Andy Hardy (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-30].
  42. ↑ Higham i Greenberg 1968 ↓, s. 172
  43. ↑ Babes on Broadway (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  44. ↑ We Must Have Music (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  45. ↑ For Me and My Gal (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  46. ↑ Presenting Lily Mars (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  47. ↑ Thousands Cheer (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  48. ↑ Girl Crazy (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  49. ↑ Meet Me in St. Louis (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  50. ↑ The Clock (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  51. ↑ Ziegfeld Follies (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  52. ↑ The Harvey Girls (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  53. ↑ Till the Clouds Roll By (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  54. ↑ The Pirate (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  55. ↑ Easter Parade (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  56. ↑ Words and Music (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  57. ↑ In the Good Old Summertime (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  58. ↑ Summer Stock (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  59. ↑ A Star Is Born (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  60. ↑ Pepe (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  61. ↑ Judgment at Nuremberg (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  62. ↑ Gay Purr-ee (ang.). Judy Garland Database. [dostęp 2010-07-31].
  63. ↑ Gay Purr-ee (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  64. ↑ A Child Is Waiting (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  65. ↑ I Could Go on Singing (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  66. ↑ Shipman 1992 ↓, ss. 225-226
  67. ↑ The Barkleys of Broadway (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  68. ↑ Clarke 2001 ↓, ss. 250-255
  69. ↑ Annie Get Your Gun (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  70. ↑ Frank 1975 ↓, s. 271
  71. ↑ Royal Wedding (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  72. ↑ Valley of the Dolls (ang.). IMDb. [dostęp 2010-07-31].
  73. ↑ DiOrio, Jr. 1973 ↓
  74. ↑ 74,0 74,1 74,2 Frank 1975 ↓
  75. ↑ Rogers St. Johns 1974 ↓
  76. ↑ Frank 1975 ↓, ss. 420-421
  77. ↑ Louella Parsons. TV Spectacular Gives New Rainbow to Judy. „The Daily Review”. 
  78. ↑ Sanders 1990 ↓, s. 16
  79. ↑ Sanders 1990 ↓, s. 19
  80. ↑ Sanders 1990 ↓, s. 24
  81. ↑ Sanders 1990 ↓, s. 65
  82. ↑ Edwards 1975 ↓, s. 327

Bibliografia [edytuj]

  • Gerald Clarke: Get Happy: The Life of Judy Garland. Nowy Jork: Random House, 2001. ISBN 0-375-50378-1.
  • Al DiOrio, Jr.: Little Girl Lost: The Life and Hard Times of Judy Garland. Nowy Jork: Manor Books, 1973.
  • Anne Edwards: Judy Garland. Nowy Jork: Simon & Schuster, 1975. ISBN 0-6712184-5-X.
  • Christopher Finch: Rainbow: The Stormy Life of Judy Garland. Ballantine Books, 1975. ISBN 0-345-25173-3.
  • Gerold Frank: Judy. Nowy Jork: Harper & Row, 1975. ISBN 0-06-011337-5.
  • Charles Higham, Joel Greenberg: Hollywood in the Forties. Londyn: A. Zwemmer Limited, 1968. ISBN 0302004777.
  • Adela Rogers St. Johns: Some Are Born Great. Doubleday & Company, 1974.
  • Coyne Steven Sanders: Rainbow's End: The Judy Garland Show. Zebra Books, 1990. ISBN 0-8217-3708-2.
  • Barbara Seaman: Lovely Me: The Life of Jacqueline Susann. Nowy Jork: Seven Stories Press, 1996. ISBN 0-9658770-6-X.
  • David Shipman: Judy Garland: The Secret Life of an American Legend. Nowy Jork: Hyperion, 1992. ISBN 0-7868-8026-0.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Filmografia_i_lista_występów_Judy_Garland&oldid=35592542”