Filmy klasy Z

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Termin filmy klasy Z powstał w połowie lat 60. jako nieformalne określenie niektórych obrazów, których nie można było jednoznacznie określić jako filmy klasy A. Wkrótce pojęciem tym zaczęto nazywać niskobudżetowe produkcje o określonych standardach jakościowych, które były znacznie poniżej tych przyjętych w filmach klasy B, a nawet tzw. C.

Filmy klasy B mają zwykle przeciętny scenariusz i aktorów, ale są w większości zrobione kompetentnie. Podobnie jest z filmami klasy C. W porównaniu do nich większość filmów klasy Z jest robionych głównie przez amatorów i za bardzo małe pieniądze. Często scenariusze są słabo napisane, co skutkuje licznymi błędami produkcyjnymi. Ponadto wiele filmów ma też kiepskie oświetlenie i montaż.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Plakat filmu Plan dziewięć z kosmosu

Za klasycznego twórcę filmów klasy Z bardzo często uznawany jest amerykański reżyser Ed Wood. Z kolei jego Plan dziewięć z kosmosu (1959) określany jest mianem najgorszego filmu jaki kiedykolwiek powstał.[1] Niespójna fabuła, dziwaczne dialogi, niekompetentne aktorstwo, niepotrzebna narracja, najtańsze z możliwych efekty specjalne oraz tekturowe dekoracje, to tylko główne cechy, którymi charakteryzował się film Wooda. Ponadto często widać aktorów czytających swoje dialogi, a plenerowe ujęcia zostały nagrane w dzień jak i w nocy, choć rozgrywają się w tej samej scenie.

Innym przykładem filmu klasy Z jest The Creeping Terror (1964) w reżyserii Arthura J. Nelsona (który zagrał też główną rolę pod pseudonimem Vic Savage). W filmie wykorzystano bardzo proste, wręcz prymitywne efekty specjalne, oraz zastosowano technikę, która stała się synonimem horrorów klasy Z, czyli głos lektora, który parafrazuje zbyt cicho nagrane dialogi. [2]

Plakat Manos: The Hands of Fate

W 1966 r. sprzedawca ubezpieczeń, Harold P. Warren, który nigdy nie pracował przy produkcji filmów, założył się z profesjonalnym scenarzystą, że stworzy swój własny obraz. Wynikiem tego zakładu był wyreżyserowany przez Warrena film Manos: The Hands of Fate, który zasłynął z niekompetentnej produkcji, chaotycznych dialogów oraz nieprzemyślanego montażu.[3] Internetowy serwis Rotten Tomatoes przyznał mu 0% w swojej skali ocen.[4]

Do filmów klasy Z można zaliczyć też Zabójcze ryjówki Raya Kellogga (1959), Dünyayı Kurtaran Adam Çetina Inança (1982) i Zły mózg z kosmosu Koreyoshi'ego Akasaki i Teruo Ishii (1964).

Współczesne filmy klasy Z, takie jak: Attack of the 60 Foot Centerfold (1995), czy Bikini Cavegirl (2004) (oba wyreżyserowane przez Freda Olena Raya) łączą w sobie tradycyjne gatunki filmowe z obszerną nagością albo miękką pornografią.[5] Takie produkcje często trafiają od razu na płyty DVD, lub są emitowane późno w nocy przez komercyjne telewizje, np. HBO Zone lub Cinemax.

Przypisy

  1. Harry and Michael Medved The Golden Turkey Awards, 1980, Putnam, ISBN 0-399-50463-X
  2. Connor, Floyd (2002). Hollywood's Most Wanted: The Top 10 Book of Lucky Breaks, Prima Donnas, Box Office Bombs, and Other Oddities. Dulles, Virg.: Brassey's. ISBN 1-57488-480-8
  3. The Worst Movie Ever Made
  4. Manos – the Hands of Fate
  5. Quarles, Mike (2001 [1993]). Down and Dirty: Hollywood's Exploitation Filmmakers and Their Movies. Jefferson, N.C.: McFarland. ISBN 0-7864-1142-2/