Fiorenzo Angelini
| Fiorenzo Angelini | |||
| Kardynał prezbiter | |||
|
|||
| Kraj działania |  Włochy |
||
| Data i miejsce urodzenia | 1 sierpnia 1916 Rzym |
||
| przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia | |||
| Okres sprawowania | 1985 - 1996 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 3 lutego 1940 | ||
| Nominacja biskupia | 27 czerwca 1956 | ||
| Sakra biskupia | 29 lipca 1956 | ||
| Kreacja kardynalska | 28 czerwca 1991 Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | S. Spirito in Sassia | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||
| Data konsekracji | 29 lipca 1956 | ||||||||||||||||
| Konsekrator | Giuseppe Pizzardo | ||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Luigi Traglia Ismaele Mario Castellano |
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Fiorenzo Angelini (ur. 1 sierpnia 1916 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Studiował na kilku uczelniach rzymskich, w Papieskim Niższym Seminarium Duchownym, na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim i Papieskim Wydziale Teologicznym Marianum; przyjął święcenia kapłańskie 3 lutego 1940. Do 1956 pracował jako duszpasterz w Rzymie, w latach 1945-1959 pełnił funkcję narodowego asystenta kościelnego Akcji Katolickiej Mężczyzn, a 1947-1954 Mistrza Ceremonii Papieskich.
27 czerwca 1956 został mianowany biskupem tytularnym Messene i komendatariuszem Santo Spirito; odebrał sakrę biskupią 29 lipca 1956 z rąk kardynała Giuseppe Pizzardo, sekretarza Świętego Oficjum. W 1959 był jednym z założycieli i narodowym asystentem kościelnym Stowarzyszenia Włoskich Lekarzy Katolickich. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II. W latach 1967-1985 pełnił funkcję delegata wikariusza Rzymu ds. szpitali, a od stycznia 1977 był jednym z biskupów pomocniczych Rzymu. 16 lutego 1985 został promowany na arcybiskupa tytularnego oraz mianowany proprezydentem Papieskiej Komisji ds. Opieki Duszpasterskiej Służby Zdrowia. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie.
Od 1 marca 1989 był pełnoprawnym prezydentem Papieskiej Komisji, a w czerwcu 1991 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z nadaniem diakonii S. Spirito in Sassio. Wielokrotnie reprezentował papieża w charakterze specjalnego wysłannika na uroczystościach religijnych i okolicznościowych, m.in. na Światowych Dniach Chorego (1996 w mieście Meksyk, 1997 w Fátimie, 1999 w Harissie, Liban). Był także w Łodzi na uroczystościach w Wojskowej Akademii Medycznej w czerwcu 1992 r. W październiku 1996 kardynał Angelini został zwolniony z obowiązków prezydenta Papieskiej Komisji ds. Opieki Duszpasterskiej Pracowników Służby Zdrowia ze względu na podeszły wiek; kilka miesięcy wcześniej ukończył 80 lat i utracił tym samym prawo udziału w konklawe.
W lutym 2002 został promowany do rangi kardynała prezbitera, zachował diakonię S. Spirito in Sassio w charakterze tytułu prezbiterskiego na zasadzie pro hac vice.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Fiorenzo Angelini w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
