Firma
Firma – w ujęciu polskiego języka prawnego oznaczenie przedsiębiorcy zdefiniowane w Kodeksie cywilnym.
Spis treści |
Etymologia i znaczenie potoczne [edytuj]
Słowo to prawdopodobnie przyjęło się w Polsce za pośrednictwem francuskiego firme, wywodzącego się od włoskiego firma, pierwotnie oznaczającego potwierdzenie umowy podpisem[1].
W języku potocznym i często w teorii ekonomii (np. w mikroekonomii), zwłaszcza w publikacjach autorów obcojęzycznych tłumaczonych na język polski, pojęcie firma jest synonimiczne z pojęciem przedsiębiorstwo. Z prawnego punktu widzenia takie utożsamienie jest jednak błędne.
W ujęciu prawnym [edytuj]
Zgodnie z definicją legalną zawartą w Kodeksie cywilnym[2] firmą jest imię i nazwisko osoby fizycznej oraz nazwa osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej
Kodeks cywilny w artykułach od 432 do 4310 zawiera podstawowe informacje dotyczące firm. Wyrażają się one w kilku zasadach:
Działanie pod firmą [edytuj]
Przedsiębiorca musi działać pod firmą – np. na umowach, innych dokumentach lub w jakichkolwiek innych formach komunikacji podmiotu z otoczeniem (np. w ofertach, reklamach, ogłoszeniach itp.), powinna widnieć pełna firma. Kodeks cywilny pozwala, aby to był skrót firmy i oznaczenie formy prawnej – również skrótowe.
Ujawnianie firmy w rejestrze [edytuj]
Firmę przedsiębiorcy ujawnia się we właściwym rejestrze – oznacza to, że firma jest jawna, tzn. każdy może ją poznać. Dzięki temu, osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą i przedsiębiorstwa nie są anonimowe. Można je odnaleźć w rejestrze, jeżeli będzie potrzebował tego np. organ administracji państwowej lub wierzyciel.
W Polsce funkcjonują dwa rejestry:
- Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej – dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą,
- Krajowy Rejestr Sądowy – dla osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Firma musi się odróżniać [edytuj]
Na tym samym rynku (w ujęciu przedmiotu obrotu i obszaru działalności – np. rynku sklepików spożywczych w określonym mieście czy rynku usług poczty elektronicznej) nie mogą istnieć dwie podobne firmy.
Przykładem potwierdzającym to, jak ważne jest odróżnianie firm, może być odmowa zarejestrowania w Niemczech marki Gmail należącej do spółki Google, ponieważ dwa lata przed amerykanami nazwę G-mail w dobrej wierze zarejestrował już niemiecki przedsiębiorca[3].
Firma nie może wprowadzać w błąd [edytuj]
Firma, pod którą przedsiębiorca działa, nie może zawierać informacji (zwrotów, słów, skrótów itp.), które mogłyby wprowadzić w błąd (w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu i miejsca jego działalności czy źródeł zaopatrzenia).
Zatem pod firmą Dolnośląska Fabryka Instrumentów Lutniczych Defil w Lubinie nie powinien działać np. warsztat samochodowy zlokalizowany w Łodzi.
Pozostałe [edytuj]
Firma składa się z:
- rdzenia będącego imieniem i nazwiskiem osoby fizycznej lub nazwą osoby prawnej
- dodatków (obligatoryjnych i fakultatywnych).
Firma nie może być zbyta, jednakże przedsiębiorca może upoważnić innego przedsiębiorcę do korzystania z jego firmy (jedynie gdy nie wprowadza to w błąd osób trzecich).
Z punktu widzenia prawa prywatnego międzynarodowego firma podlega prawu siedziby przedsiębiorstwa należącego do danego przedsiębiorcy[4].
Firma podlega ochronie za pomocą następujących środków ochrony:
- roszczenia o zaniechanie naruszeń (art. 4310 KC)
- ochrony dóbr osobistych osoby fizycznej (art. 23 i 24 KC)
- ochrony dóbr osobistych osoby prawnej (art. 23 i 24 w związku z artykułem 43 KC)
- ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
- przepisy prawa karnego.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Witamy W Poradni Językowej
- ↑ Art. 434 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)
- ↑ Paweł Cebula: Problemy Google z nazwą “Gmail” (pol.). vbeta.pl, 2008-03-19. [dostęp 2008-11-01].
- ↑ M. Pazdan, Prawo prywatne międzynarodowe, wyd. 10, Warszawa 2007, s. 110.