Firn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Firn w powiększeniu 80x.

Firn – forma przejściowa między śniegiem i lodem firnowym. Gęstość: 0,4-0,8 g/cm3[1]. Powstaje w wyniku przeobrażenia luźnych kryształów śniegu w agregaty ziaren lodu o średnicy dochodzącej do kilku milimetrów. Proces ten zachodzi podczas wielokrotnego podtapiania, a następnie zamarzania śniegu. Nie bez znaczenia jest też nacisk warstw nadległych - czyli kumulującego się śniegu[1].

Jest to śnieg przeobrażający się w coraz twardszą i bardziej zbitą masę.

Jest to inaczej śnieg ziarnisty. Pod wpływem nacisku wierzchnich warstw kryształki śniegu łączą się i tworzą większe ziarna. Powierzchniowe rozmarzanie i ponowne zamarzanie scala ziarna firnu, a na głębokości około 100 m pod wpływem nacisku wyżej leżących warstw stają się lodem budującym lądolód.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wojciech Lewandowski, Marek Zgorzelski: Góry wysokie. Leksykon. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2002. ISBN 83-214-1278-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • "Przyroda 6" Wyd. Wiking, Lekcja 49, s. 141