Flaga Włoch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flaga narodowa i bandera państwowa Flaga Włoch. Proporcja: 2:3

Flaga Włoch - prostokąt podzielony na trzy pionowe pasy: zielony, biały, czerwony.

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

Trójkolorowe pasy nawiązują do rewolucji francuskiej, podkreślając znaczenie trzeciego stanu w rządzeniu państwem. Taki sam zestaw kolorów mają flagi państwowe: Meksyku, Bułgarii, Węgier, Iranu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Flaga Włoch 1861-1946

Po raz pierwszy trójkolorowa flaga pojawiła się w 1795 roku w Bolonii podczas zamieszek studenckich. Oficjalnie flagą włoską została w 1796 roku dzięki Napoleonowi, który ją przyjął dla Legionu Lombardzkiego. Używano jej od 11 maja 1798 do 20 sierpnia 1802. Towarzyszyła wszystkim walkom o niepodległość, łącząc się z ideami jedności i niepodległości narodowej. W 1848 król Sardynii przywrócił ją i w centrum umieścił herb swej dynastii sabaudzkiej. Pod koniec II wojny światowej trójkolorowa flaga bez symboli była uznawana za flagę Włoskiej Republiki Socjalnej. W obecnym kształcie została zatwierdzona w konstytucji republiki 19 czerwca 1946.

Konstrukcja i wymiary[edytuj | edytuj kod]

Prostokąt o proporcjach 2:3 podzielony na trzy równe pionowe pasy: zielony, biały, czerwony.

Zwymiarowana flaga Włoch

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]