Flakpanzer 38(t)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
2 cm Flak 38 L/55 auf PzKpfw 38(t) Sfl Sd Kfz 140 Ausf. L
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent BMM
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 - 5 osób
Historia
Prototypy 1943
Produkcja 1943 - 1944
Egzemplarze 141 szt.
Dane techniczne
Silnik Praga EPA AC 2800
o mocy 103 kW (140 KM)
Pancerz stalowy
10 - 20 mm
Długość 4610 mm
kadłuba: 4020 mm
Szerokość 2130 mm
Wysokość 2250 mm
Masa bojowa: 9800 kg
Osiągi
Prędkość 42 km/h
Zasięg 210 km (na drodze)
140 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 900 mm
Rowy (szer.) 1700 mm
Ściany (wys.) 500 mm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata automatyczna 2 cm Flak 38

Flakpanzer 38(t) Gepard (Sd.Kfz.140) – niemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze z okresu II wojny światowej zbudowane na podwoziu czołgu PzKpfw 38(t). Do zakończenia produkcji w roku 1944 wyprodukowano 141 sztuk.

Wieżyczkę czołgu PzKpfw 38(t) zastąpiono ośmiokątną otwartą od góry platformą ze składanymi płytami pancernymi. Uzbrojenie stanowiło pojedyncze działko 2 cm Flak 38.

Zastosowane opancerzenie okazało się zbyt cienkie, a uzbrojenie zbyt słabe, aby mógł stanowić większe zagrożenie dla lotnictwa alianckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa, Militaria, ISBN 83-86209-57-7.