Flatiron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flatiron Building
Flatiron (widok z Empire State Building)
Flatiron (widok z Empire State Building)
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejscowość Stany ZjednoczoneNowy Jork
Adres 175 Fifth Avenue, New York, USA
Typ budynku Wieżowiec
Styl architektoniczny Renesansowy, wieżowiec
Architekt Daniel Burnham
John Wellborn Root
Wysokość całkowita 87 m
Kondygnacje 22
Ukończenie budowy 1902
Położenie na mapie Manhattanu
Mapa lokalizacyjna Manhattanu
Flatiron Building
Flatiron Building
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Flatiron Building
Flatiron Building
Ziemia 40°44′28″N 73°59′23″W/40,741111 -73,989722Na mapach: 40°44′28″N 73°59′23″W/40,741111 -73,989722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Flatiron (ang. Flatiron Building) - budynek w Nowym Jorku. Wybudowany w 1902 r., nazywany był wówczas "Fuller Building" i był jednym z najwyższych budynków w Nowym Jorku. Wieżowiec zajmuje trójkątną działkę u zbiegu ulic Broadway, Ulicy 23 i Piątej Alei. Sąsiedztwo dookoła budynku jest często nazywane "Flatiron District".

Flatiron jest jednym z pięciu najbardziej rozpoznawalnych symboli Nowego Jorku. Nazwa "Flatiron" pochodzi od podobieństwa bryły budynku do żelazka.

Flatiron został zaprojektowany przez Daniela Burnham'a z Chicago. Był jednym z pierwszych budynków o szkielecie stalowym.