Flawian z Antiochii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Flawian z Antiochii (zm. 404) – grecki pisarz, stronnik soboru nicejskiego. W roku 362 lub 363 został kapłanem, a w roku 381 następcą biskupa Melecjusza w Antiochii. Uznano go dopiero w 398. W roku 383 przewodniczył synodowi, który potępił mesalian. Autor mowy De anathemate dotyczącej buntu w Antiochii przeciw cesarzowi Teodozjuszowi I Wielkiemu (znajduje się ona w zbiorze kazań Jana Chryzostoma). Z innych pism Flawiana z Antiochii zachowały się fragmenty greckie i syryjskie; zaginęły listy.
Bibliografia[edytuj]
- Wincenty Myszor, Flawian z Antiochii [w:] César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w. Mały słownik, wyd. Verbinum, Warszawa 2001.