Flawian z Antiochii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Flawian z Antiochii (zm. 404) – grecki pisarz, stronnik soboru nicejskiego. W roku 362 lub 363 został kapłanem, a w roku 381 następcą biskupa Melecjusza w Antiochii. Uznano go dopiero w 398. W roku 383 przewodniczył synodowi, który potępił mesalian. Autor mowy De anathemate dotyczącej buntu w Antiochii przeciw cesarzowi Teodozjuszowi I Wielkiemu (znajduje się ona w zbiorze kazań Jana Chryzostoma). Z innych pism Flawiana z Antiochii zachowały się fragmenty greckie i syryjskie; zaginęły listy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]