Flegmatyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ekstrawersja
Introwersja
Neurotyczność
Równowaga emocjonalna
Melancholik
Choleryk
Flegmatyk
Sangwinik
apatia
lęk
sztywność
refleksyjność
pesymizm
powściągliwość
nietowarzyskość
spokój
drażliwość
niepokój
agresja
wybuchowość
zmienność
impulsywność
optymizm
aktywność
towarzyskość
otwartość
gadatliwość
wrażliwość
niefrasobliwość
żywość
beztroska
przywódczość
bierność
ostrożność
powaga
pojednawczość
wysoka kontrola
solidność
zrównoważenie
łagodność

Flegmatyk (gr. φλεγμη – śluz) – osoba cechująca się temperamentem reprezentującym silny, zrównoważony i bezwładny układ nerwowy (według teorii Pawłowa). Według Hipokratesa dominującym narządem w organizmie flegmatyka jest mózg, a dominującym "humorem" – śluz.

Flegmatyk to osoba:

  • pogodna,
  • o wysokim poziomie samokontroli,
  • zrównoważona emocjonalnie,
  • zdystansowana,
  • obiektywna w ocenie i obserwacji,
  • łagodna,
  • solidna,
  • w relacjach interpersonalnych najczęściej nieufna i chłodna,
  • dyplomatyczna,
  • pojednawcza,
  • cierpliwa,
  • cicha,
  • dowcipna,
  • potrafiąca poświęcić dużo czasu sprawie czy człowiekowi,
  • lubiąca obserwować ludzi,
  • potrafiąca współczuć,
  • preferująca pracę niewymagającą pośpiechu i tempa,
  • powolna w działaniu,
  • potrafiąca słuchać,
  • potrafiąca zachować spokój, nawet w trudnych sytuacjach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]