Fletnia Pana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fletnia Pana

Fletnia Pana (także syringa, syrynga, syrinks, gr. σῦριγξ syrinks, D. σύριγγος sýringos, łac. syrinx) – instrument muzyczny zaliczany do grupy aerofonów wargowych oraz instrumentów dętych drewnianych. Nazwa instrumentu i jego powstanie wiąże się z mitem o hamadriadzie Syrinks.

Składa się z drewnianych piszczałek, ułożonych w jednym lub dwóch rzędach. Dźwięki z tego instrumentu wydobywa się, dmuchając w krawędzie otworów piszczałek. Według mitologii greckiej na fletni grywali: opiekun pasterzy i trzód, bóg Pan, oraz satyrowie. Obecnie instrument ten spotyka się w niektórych krajach Europy, w Azji, Afryce i Ameryce Południowej. Fletnia była popularna w Polsce w okresie renesansu, kiedy to nazywana była multanką. Współcześnie najbardziej znanymi muzykami grającymi na fletni Pana są: rumuński artysta Gheorghe Zamfir oraz pochodzący z Polski Edward Simoni.

Materiały stosowane do produkcji tego instrumentu to obecnie: bambus, drewno klonowe (klon jawor), drewno pochodzące z niektórych gatunków drzew owocowych – śliwa, grusza, czereśnia, a także szkło itp. .

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło fletnia Pana w Wikisłowniku