Flexicurity
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Flexicurity (idea socjalna, Złoty trójkąt[1]) – socjalny model zatrudnienia oparty na łatwym procesie zatrudniania oraz zwalniania pracowników przez pracodawcę, a także wysokich zabezpieczeniach socjalnych dla bezrobotnych. Po raz pierwszy wprowadzony w Danii w 1990 r. Termin pochodzi od słów flexibility (elastyczność) oraz security (bezpieczeństwo).
[edytuj] Funkcjonowanie
Zalety systemu podkreślane przez jego promotorów:
- łatwość w podejmowaniu pracy;
- pracodawca może łatwo pozyskać nowych pracowników;
- łatwość w poszerzaniu kwalifikacji;
- system motywujący bezrobotnych do poszukiwania pracy;
- koncepcja flexicurity zakłada potrzebę uzgodnienia stanowisk związków zawodowych i organizacji pracodawców, tak aby upowszechniać rozwiązania korzystne dla obu stron stosunku pracy i akceptowane przez obie strony;
- upowszechnia nietypowe formy zatrudnienia;
- poparcie Unii Europejskiej.
Wady
- wzmocnienie pozycji związków zawodowych osłabia pracodawców i ich konkurencyjność na rynku;
- wysokie świadczenia dla bezrobotnych zniechęcają ich do poszukiwania i podejmowania zatrudnienia.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- "Wspólne zasady wdrażania modelu flexicurity", Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów
- Tilburg University Flexicurity Research Institute
Przypisy
- ↑ Philippe Egger, Werner Sengenberger, Decent work in Denmark: employment, social efficiency and economic security, Volume 1, International Labour Office, International Labour Organization, 2003, s. 67.
