Flibustierzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pyle pirate murder.jpg

Flibustierzy (fr. flibustier 'korsarz; rozbójnik' od niem. Freibeuter, ang. freebooter, z hol. vrijbuiter dosł. 'wolny łupieżca, pirat', vrij 'wolny', buit 'łup; rabunek') [1] - piraci różnych narodowości (głównie Francuzi, Anglicy i Holendrzy) grasujący po morzach Ameryki hiszpańskiej w XVII i XVIII wieku. Stali się sławni około 1660 r., kiedy to osiedliwszy się na Haiti i innych niedostępnych wyspach, stali się postrachem okrętów hiszpańskich.

Sami siebie nazywali "braćmi wybrzeża". Tworzyli jedną organizację, złożoną z kompanii (matelotages), które miały własny samorząd (m.in. wspólność dóbr). Swoje łupieskie eskapady urządzali pod czarną flagą ozdobioną trupią głową (zwaną przez nich "wesołym Rogerem") i klepsydrą. Najgłośniejsza wyprawa miała miejsce w 1670 r., kiedy to 440 flibustierów splądrowało Puerto Cabello, San Pedro, Gibraltar, Hawanę i Panamę.

Walcząc z Hiszpanami, korzystali z protekcji Anglii i Francji. Do likwidacji flibustierów przyczyniły się wojna francusko-angielska (1756-1764), która podzieliła ich na dwa obozy, oraz systematyczna kolonizacja Haiti i Jamajki przez Anglików.

W XIX wieku flibustierami nazywano awanturników, którzy urządzali wyprawy ze Stanów Zjednoczonych na sąsiednie posiadłości hiszpańskie (Mirandę, Lopez i in.), by wywoływać tam zamieszki, np. William Walker.

Obecnie słowo filibuster używane jest w języku angielskim na określenie tamowania obrad.

Zobacz też: bukanier, kaper, korsarz, bandera piratów, Latający Holender.

Przypisy

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]