Fluorek bizmutu(III)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fluorek bizmutu(III)
__ Bi3+     __ F−
__ Bi3+     __ F
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny BiF3
Masa molowa 265,98 g/mol
Wygląd biało-szare kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7787-61-3
PubChem 82233[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fluorek bizmutu(III) (BiF3) – nieorganiczny związek chemiczny, sól bizmutowa kwasu fluorowodorowego. Można go otrzymać przez ogrzewanie tlenku bizmutu(III) z kwasem fluorowodorowym:

Bi2O3 + 6 HF → BiF3 + 3 H2O

Jest nierozpuszczalny w wodzie i ma charakter soli. W stężonym HF tworzy kwasy kompleksowe, np. H3[BiF6][3]. Fluorowanie BiF3 prowadzi do BiF5[4]:

BiF3 + F2 → BiF5

Z fluorkami litowców tworzy tetrafluorobizmutany typu M[BiF4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Fluorek bizmutu(III) (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-20].
  2. Fluorek bizmutu(III) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 877.
  4. Włodzimierz Trzebiatowski: Chemia nieorganiczna. Wyd. VIII. Warszawa: PWN, 1978, s. 448.