Fluorek bizmutu(III)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Fluorek bizmutu(III) | |||||||||||||||||||
-fluorid.png) __ Bi3+ __ F− |
|||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | BiF3 | ||||||||||||||||||
| Masa molowa | 265,98 g/mol | ||||||||||||||||||
| Wygląd | biało-szare kryształy[1] | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | 7787-61-3 | ||||||||||||||||||
| PubChem | 82233[2] | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||
Fluorek bizmutu(III) (BiF3) – nieorganiczny związek chemiczny, sól bizmutowa kwasu fluorowodorowego. Można go otrzymać przez ogrzewanie tlenku bizmutu(III) z kwasem fluorowodorowym:
- Bi2O3 + 6 HF → BiF3 + 3 H2O
Jest nierozpuszczalny w wodzie i ma charakter soli. W stężonym HF tworzy kwasy kompleksowe, np. H3[BiF6][3]. Fluorowanie BiF3 prowadzi do BiF5[4]:
- BiF3 + F2 → BiF5
Z fluorkami litowców tworzy tetrafluorobizmutany typu M[BiF4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Fluorek bizmutu(III) (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-20].
- ↑ Fluorek bizmutu(III) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 877.
- ↑ Włodzimierz Trzebiatowski: Chemia nieorganiczna. Wyd. VIII. Warszawa: PWN, 1978, s. 448.
