Fluorek cezu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fluorek cezu
Fluorek cezu Fluorek cezu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CsF
Masa molowa 151,90 g/mol
Wygląd białe, higroskopijne kryształy, bez zapachu[1]
Identyfikacja
Numer CAS 13400-13-0
PubChem 25953[3]
Podobne związki
Inne aniony chlorek cezu
bromek cezu
jodek cezu
Inne kationy fluorek litu
fluorek sodu
fluorek potasu
fluorek rubidu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fluorek cezu (CsF) – nieorganiczny związek chemiczny, sól cezu i kwasu fluorowodorowego. Jest to bezbarwne, higroskopijne, krystaliczne ciało stałe dobrze rozpuszczalne w rozpuszczalnikach polarnych. Jest solą silnej zasady i słabego kwasu, jego roztwory wodne wykazują odczyn zasadowy. Wiązanie Cs-F ma silny charakter jonowy; jest połączeniem dwóch pierwiastków o jednej z największych różnic elektroujemności (Cs: 0,79; F: 3,98 w skali Paulinga). W reakcji z mocnymi kwasami wydziela toksyczny fluorowodór.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Bezwodny fluorek cezu otrzymywany jest przez osuszenie produktów reakcji fluorowodoru z wodorotlenkiem bądź węglanem cezu.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest używany do usuwania grup sililowych ze związków organicznych[4]. Ponadto jest używany w reakcjach jako słaba zasada, np. w kondensacji Knoevenagla[5].

Kryształy CsF dobrze przepuszczają dalekie promieniowanie podczerwone i są wykorzystywane jako nośniki próbek w spektroskopii IR.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Fluorek cezu (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-20].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Fluorek cezu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  3. Fluorek cezu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. Fluoride ion induced reactions of organosilanes: the preparation of mono and dicarbonyl compounds from β-ketosilanes. „Tetrahedron Letters”. 26, 1985. doi:10.1016/S0040-4039(00)89137-6. 
  5. Abdelhak Hakiki, Zoubida Jabry, Jean-Louis Ripoll, Andre Thuillier. Retrodienic reactions XVII – a general route to allenes gem-diactivated by electroattracting groups. „Tetrahedron Lett.”. 25 (32), s. 3461-3462, 1984. doi:10.1016/S0040-4039(01)91047-0 (ang.).