Fluorek uranu(VI)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fluorek uranu(VI)
Fluorek uranu(VI) Fluorek uranu(VI)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny UF6
Masa molowa 352,02 g/mol
Wygląd białe ciało stałe[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7783-81-5
23243-55-2 (znakowany izotopem 235U)
PubChem 24560[4]
Podobne związki
Inne aniony UCl6
Inne kationy ThF4, PaF5, NpF6, PuF6, SF6
Podobne związki UF3, UF4, UF5
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fluorek uranu(VI), UF6nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków. Wykorzystywany jest w procesie wzbogacania uranu.

Występuje w formie szarych kryształów. Wysoce toksyczny, reaguje z wodą (tworząc żrący i toksyczny kwas fluorowodorowy), wykazuje właściwości korodujące w kontakcie z wieloma metalami. W reakcji z glinem (aluminium) tworzy podobnie jak tlen warstwę pasywną fluorku AlF3, która zabezpiecza przed dalszą korozją metalu.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Sproszkowana ruda uranu – U3O8 (uraninit) lub Yellowcake – jest poddawana działaniu kwasu azotowego tworząc azotan uranylu UO2(NO3)2. Mieszaninę poddaje się ekstrakcji w celu wydzielenia czystego związku, który następnie poddany działaniu amoniaku tworzy sól kwasu uranowego – uranian amonu (NH4)2U2O7. Pod wpływem wodoru zachodzi redukcja do tlenku uranu (UO2), który pod wpływem fluorowodoru tworzy fluorek uranu(IV) (UF4). Utleniając tetrafluorek fluorem uzyskuje się produkt końcowy – fluorek uranu(VI) (UF6).

Zastosowanie w wzbogacaniu paliwa jądrowego[edytuj | edytuj kod]

Uran wzbogacany jest przy użyciu dwóch podstawowych metod: wirowanie frakcjonujące przy użyciu szybkoobrotowych wirówek wzbogacających działających na zasadzie sił odśrodkowych oraz w procesie dyfuzji frakcjonującej wykorzystującej błony półprzepuszczalne.

Koszt energetyczny wzbogacania[edytuj | edytuj kod]

Dyfuzja frakcjonująca zużywa około 60 razy więcej energii niż wirowanie frakcjonujące, jednak nawet wtedy koszt energii zużytej przez dyfuzję to zaledwie 4% uzyskiwanej energii podczas reakcji łańcuchowej w reaktorze atomowym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 CRC Handbook of Chemistry and Physics. s. 4-97.
  2. 2,0 2,1 CRC Handbook of Chemistry and Physics. s. 6-53.
  3. 3,0 3,1 Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki uranu(pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-06-21].
  4. Fluorek uranu(VI) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]