Fludeoksyglukoza (18F)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Fluorodeoksyglukoza)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fludeoksyglukoza (18F)
Fludeoksyglukoza (18F)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H11FO5
Masa molowa 181,15 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 63503-12-8
PubChem 450503[1]
Klasyfikacja
ATC V09 IX04

18F–Fludeoksyglukoza, 18F–FDG – pochodna glukozy, w której grupa hydroksylowa w pozycji 2 zastąpiona została atomem fluoru.

Fluorodeoksyglukoza zawierająca promieniotwórczy izotop 18F jest podstawowym radiofarmaceutykiem używanym w badaniach pozytonowej emisyjnej tomografii komputerowej (PET). Jest podawany w formie zastrzyku dożylnego, godzinę lub dłużej przed badaniem PET.

Jako pochodna glukozy, FDG jest przyswajany przez wszystkie tkanki ciała. Ponieważ szybkości wchłaniania glukozy przez zdrowe i chore tkanki jest znana, badanie PET może z bardzo wysoką dokładnością zobrazować nowotwór, np. raka płuc.

Okres połowicznego rozpadu 18F wynosi 110 minut.

Obecnie 18F-FDG nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, dlatego że promieniowanie pochodzące od niego może wpływać negatywnie na rozwój dziecka.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.