Fluorofor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fluorofor - analogicznie do chromoforu, jest częścią cząsteczki, odpowiedzialną za jej fluorescencję. Najczęściej jest to grupa funkcyjna, zdolna do absorpcji energii o określonej długości fali, a później do wyemitowania innej długości fali (ściśle określonej). Ilość energii, jak i długość fali emitowanej zależy od właściwości fluorofora, ale też od środowiska chemicznego w jakim on działa (na przykład pH czy siły jonowej). Zależności te są podstawą w zastosowaniu fluoroforów w biochemii, na przykład immunofluorescencji.

Fluorofory mogą mieć możliwość przyłączenia ich do wybranej, innej cząsteczki, na przykład białka w celu jego późniejszej wizualizacji. Istnieją też białka naturalnie wyposażone we fluorofory, na przykład Green Fluorescent Protein czy Red Fluorescent Protein.

Obecnie istnieje cała gama różnych fluoroforów o różnych właściwościach, co umożliwia dobranie ich do wybranego celu.

Wielkość fluoroforu może wahać się od:

Można także dobrać fluorofor pod względem długości fali pochłanianej i emitowanej. Różne fluorofory pochłaniają i emitują w całym przedziale światła widzialnego, a także UV.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]