Focke-Achgelis Fa 223

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Focke-Achgelis Fa 223
Model śmigłowca Fa 223
Model śmigłowca Fa 223
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Focke-Achgelis
Typ śmigłowiec wielozadaniowy
Konstrukcja blacha duralowa i kratownica z rur stalowych pokrytych płótnem
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 3 sierpnia 1940
Lata produkcji 1940-1945
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik tłokowy, dziewięciocylindrowy, gwiazdowy BMW-Bramo 323D-2
Moc 1000 KM w ciągu jednej minuty
820 KM w ciągu pięciu minut
620 KM do pracy ciągłej
Wymiary
Średnica wirnika 2 x 12 m
(rozpiętość całkowita 24,50 m;
odległość między głowicami wirników 12,50 m)
Długość kadłuba 12,25 m
Wysokość 4,36 m (do piasty wirnika)
Masa
Własna 3180 kg
Startowa 4315 kg
Zapas paliwa 490 dm³
Osiągi
Prędkość maks. 178 km/h na wysokości 2000 m
Prędkość przelotowa 122 km/h na wysokości 0 m
134 km/h na wysokości 2000 m
Wznoszenie maks. w locie pionowym 243,6 m/min
Pułap praktyczny 4875 m
Zasięg 437 km z normalnym zapasem paliwa
700 km z dodatkowym zbiornikiem paliwa
Długotrwałość lotu 2 godz. 20 min. z normalnym zapasem paliwa
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Jeden 7,92 mm karabin maszynowy MG 15, dwie bomby o masie 250 kg lub dwie bomby głębinowe
Użytkownicy
Niemcy, po 1945: Czechosłowacja, Francja, USA, Wlk. Brytania, ZSRR

Focke-Achgelis Fa 223 Drache (niem. Smok) - niemiecki śmigłowiec wielozadaniowy z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowiec wielozadaniowy Fa 223 był kontynuacją założeń wykorzystanych przy budowie poprzedniej konstrukcji profesora Focke – Focke-Wulfa Fw 61. Elementem nośnym tych maszyn były dwa wirniki umieszczone na końcach kratownicowych ramion umieszczonych na bokach kadłuba. Były one napędzane przez silnik umieszczony w kadłubie. Układ dwuwirnikowy umożliwiał rezygnację ze śmigła ogonowego.

Pierwszy prototyp nowej maszyny Fa 223V1 był napędzany silnikiem BMW Bramo 323D o mocy stałej 620 KM. Przeszedł trwające przeszło 100 godzin próby naziemne. Po ich zakończeniu 3 sierpnia 1940 roku odbył pierwszy lot, pilotowany przez Karla Bode. Próby przebiegały bez większych trudności. Kontynuowano je w ośrodku badawczym w Rechlinie. Tam 26 października 1940 roku prototyp osiągnął maksymalną prędkość 182 km/h przy masie w locie 3705 kg. Kilka dni później osiągnął prędkość wznoszenia wynoszącą 528 m/min, a także pułap 7100 m. Wyniki te zadecydowały o zamówieniu przez Ministerstwo Lotnictwa Rzeszy 100 egzemplarzy śmigłowca. 30 pierwszych planowano wykorzystać do prób i eksperymentów.

Drugi prototyp Fa 223V2 uległ katastrofie w lutym 1941. Miał on całkowicie oszklony nos i okienka na bokach kadłuba. Trzeci prototyp Fa 223V3 miał być wzorcem dla wersji Fa 223E. Była to maszyna wielozadaniowa – możliwy był montaż wyrzutników bombowych, dodatkowych odrzucanych zbiorników paliwa oraz wciągarki ratowniczej. Prace nad nową konstrukcją zostały zahamowane w czerwcu 1942. Zakłady Focke-Achgelis w Delmenhorst zostały zbombardowane przez brytyjskie lotnictwo. Zniszczeniu uległy prototypy i siedem gotowych egzemplarzy Fa 223E-0. Zakłady przeniesiono do Laupheim. Do lipca 1944 zbudowano tam siedem śmigłowców Fa 223E-0. Maszyny te przeszły próby m.in. w warunkach górskich. Wypróbowano możliwości transportu zaopatrzenia w różnych warunkach pogodowych. Śmigłowiec zebrał entuzjastyczne opinie. Reakcją Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy, był rozkaz rozpoczęcia produkcji w liczbie 400 maszyn miesięcznie. Miała się ona odbywać w budynkach portu lotniczego Berlin - Tempelhof. Wykonano tam kilka egzemplarzy. Do dalszej produkcji brakowało maszyn, materiałów i pracowników – koniec wojny przekreślił wszelkie plany produkcji śmigłowca.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Trzy sprawne śmigłowce Fa 223E-0 weszły w skład jedynej jednostki śmigłowcowej Luftwaffe - 40 eskadry transportowej (Transportstaffel 40). Od początku 1945 roku bazowała ona w Mühldorfie w Bawarii. W kwietniu 1945, została ona przebazowana do Aigen w Styrii. Miała być ona częścią tzw. twierdzy alpejskiej (Alpenfestung). Tam jednostkę zastał koniec wojny.

Pierwszy egzemplarz zbudowany w Berlinie-Tempelhof, został na specjalny rozkaz Hitlera skierowany do Gdańska. Cel lotu nie jest do końca znany. Wyprawa trwała od 26 lutego 1945 do 9 marca 1945. Śmigłowiec wykonał w tym czasie m.in. misję ratowniczą. Uratował pilota Messerschmitta Bf 109, który lądował przymusowo w burzy śnieżnej. Maszyna przebyła 1675 km w czasie 16 godzin i 25 minut.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowce Fa 223 miały być produkowane w pięciu wersjach:

  • Fa 223A - dla marynarki wojennej do zwalczania okrętów podwodnych. Uzbrojona w dwie bomby lotnicze SC 250 lub w dwie bomby głębinowe.
  • Fa 223B - rozpoznawcza
  • Fa 223C - ratownicza, wyposażona w elektryczną wyciągarkę i krzesełko zamocowane na 30 m linie.
  • Fa 223D - transportowa.
  • Fa 223E - wariant szkolno-treningowy

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub śmigłowca zbudowany był w oparciu o kratownicę z rur stalowych, krytych w części środkowej blachą duralową. Pozostałe części kryte były płótnem. W kabinie mieścił się fotel pilota i składany fotel obserwatora. Wirniki nośne umieszczone były na dwóch stalowych wysięgnikach, wzmocnionych kratownicą z rur. Wirniki były zaklinowane pod kątem 4°30’ do przodu. Każdy składał się z trzech łopat. Ich krawędź natarcia kryta była sklejką, a pozostała część płótnem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Anton Gill Gary Hyland,: Ostatnia szansa Luftwaffe. Amber, 2001. ISBN 83-7245-272-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]