Focke-Wulf Fw 56

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Focke Wulf Fw 56 Stößer
Focke Wulf Fw 56 Stößer
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH
Typ samolot myśliwski i treningowy
Konstrukcja górnopłat o konstrukcja mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1933
Lata produkcji 19351940
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy, 8-cylindrowy Argus As 10C
Moc 250 KM (177 kW)
Wymiary
Rozpiętość 10,50 m
Długość 7,70 m
Wysokość 2,55 m
Powierzchnia nośna 14,00 m²
Masa
Własna 695 kg
Startowa 995 kg
Osiągi
Prędkość maks. 278 km/h
Pułap 6200 m
Zasięg 400 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 lub 2 karabiny maszynowe MG 17 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 500 szt.)
3 bomby o wadze 10 kg typu SC 10
Użytkownicy
Niemcy, Austria, Węgry
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Focke Wulf Fw 56 Stößer (Stösser, pol. krogulec) – niemiecki samolot myśliwskotreningowy, jednosilnikowy górnopłat konstrukcji Kurta Tanka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot został skonstruowany zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy (Reichsluftfahrtministeriums), jako propozycja konkurencyjna wobec konstrukcji Arado Ar 76 i Heinkel He 74. Miała to być konstrukcja łącząca zastosowania lekkiego pomocniczego myśliwca obrony powietrznej i samolotu treningowego dla pilotów myśliwskich. W praktyce używany był jedynie jako samolot treningowy. W listopadzie 1933 r. odbyły się pierwsze loty prototypu, po których samolot został oddany do wytwórni dla wniesienia niezbędnych poprawek. Latem 1935, po serii lotów, w trakcie których porównywano zgłoszone do konkursu projekty, podjęto decyzję o skierowaniu samolotu do produkcji seryjnej.

Jedyną wersją seryjną była Fw 56A-1. Wyprodukowano do 1940 roku około 1000 egzemplarzy tej wersji, z których większość użytkowano w Niemczech, część natomiast w Austrii i na Węgrzech. Samolot był użytkowany nie tylko przez siły zbrojne, lecz także przez prywatne osoby; jeden egzemplarz kupił np. Gerd Achgelis, który wraz z Heinrichem Focke skonstruował później śmigłowiec Fw 61.

Pułkownik Ernst Udet, który był zwolennikiem użycia bombowców szturmowych, osobiście wypróbował na drugim prototypie samolotu, oznaczonym Fw 56 V2, zrzucanie bomb w locie nurkowym. Jego uwagi wykorzystano podczas projektowania i oblatywania bombowców nurkujących Junkers Ju 87.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek J. Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945. T. 1. Warszawa: Wyd. Lampart, 1999. ISBN 83-86776-01-3.