Foe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Foe – jednostka energii równa 1044 dżuli lub 1051 ergów używana do pomiaru dużych ilości energii wyzwalanych w czasie wybuchu supernowych[1]. Nazwa jednostki jest akronimem wywodzącym się z języka angielskiego [ten to the power of] fifty-one ergs (10 do potęgi 51 ergów)[2][3].

Jednostka została zdefiniowana przez astrofizyka Geralda Browna ze Stony Brook University w ramach jego współpracy z Hansem Bethe, gdyż według słów Browna „[potrzeba na nią] pojawiała się wystarczająco często w naszej pracy”[a][4].

Jednostka jest używana przy opisywaniu wybuchów supernowych, które zazwyczaj emitują około jednego foe widzialnej energii w krótkim czasie (zazwyczaj mierzonym w sekundach)[5].

Uwagi

  1. It came up often enough in our work.

Przypisy

  1. Dieter H. Hartmann: Afterglows from the largest explosions in the universe (ang.). pnas.org, 1999. [dostęp 2012-07-19].
  2. Marc Herant, Stirling A. Colgate, Willy Ben i Chris Fryer: Neutrinos and Supernovae (ang.). LANL Research Library, 1997. [dostęp 2012-07-19].
  3. G. E. Brown, C. Lee: Hans Bethe and His Physics. s. 40.
  4. G. E. Brown, C. Lee: Hans Bethe and His Physics. s. 179.
  5. G. E. Brown, C. Lee: Hans Bethe and His Physics. s. 41.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gerald Edward Brown, Chang-Hwan Lee: Hans Bethe and His Physics. [Hackensack] New Jersey: World Scientific, 2006. ISBN 981-256-609-0.