Foka Weddella
| Foka Weddela | |
| Leptonychotes weddellii[1] | |
| (Lesson, 1826) | |
1.jpg&filetimestamp=20071105110217) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Nadrodzina | płetwonogie |
| Rodzina | fokowate |
| Rodzaj | Leptonychotes[2] Gill, 1872 |
| Gatunek | foka Weddela |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[4] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Foka Weddela (Leptonychotes weddellii) – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych (Phocidae). Żyje w morzach Antarktyki i na południowych wyspach subpolarnych. Niekiedy potrafi zawędrować aż po Australię, Nową Zelandię, czy też zahaczyć o krańce Ameryki Południowej[5]. Spotykana dosyć często, jej liczebność szacowana jest od 500 tys. do miliona osobników[4]. Odkrywcą gatunku był James Weddell, angielski żeglarz.
Spis treści |
[edytuj] Opis
Głowa i barki w kolorze czarnym. Grzbiet koloru ciemnożółtego przechodzący w brunatny. Boki jaśniejsze pokryte podłużnymi, ciemnymi plamami.
- Długość
- Dochodzi do 3 - 3,5 m
- Masa
- 350 - 450 kg.
[edytuj] Tryb życia
Przebywa przy brzegach i nie odbywa regularnych wędrówek, w czasie zimy utrzymuje otwory w lodzie za pomocą zębów. Zwykle żyje pojedynczo, odżywia się małymi rybami i głowonogami. Uważana jest za najlepszego nurka wśród fok - nurkuje do głębokości 600 m i pod wodą spędzać może ponad 60 minut. Jest to najbardziej odporna na zimno foka.
[edytuj] Rozród
Na okres rozrodu foka Weddella skupia się w grupy. Po okresie ciąży trwającej 9—10 miesięcy samica rodzi młode o wadze dochodzącej do 34 kg. Ich futerko przybiera kolor jasnoszary, a w wieku 3 tygodni linieją.
Przypisy
- ↑ Leptonychotes weddellii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Leptonychotes. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 11 sierpnia 2011]
- ↑ 3,0 3,1 Ian Stirling. Leptonychotes weddellii. „Mammalian Species”. 6, s. 1-5, 1971 (ang.).
- ↑ 4,0 4,1 Leptonychotes weddellii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Leptonychotes weddellii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 22 września 2009]
[edytuj] Bibliografia
- Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1991, ISBN 83-214-0637-8
- Fizjologia zwierząt - adaptacja do środowiska, Schmidt-Nielsen K., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1997, ISBN 83-01-12308-7
