Fokker 50
| Fokker 50 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Fokker |
| Typ | pasażerski |
| Załoga | 2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 28 Grudzień 1985 |
| Lata produkcji | 1987 - 1997 |
| Egzemplarze | 213 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2x Pratt & Whitney Canada PW125B, 1,864 kW (2,500 hp) jeden |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 29.00 m |
| Długość | 25.25 m |
| Wysokość | 8.32 m |
| Masa | |
| Startowa | 22,950 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość przelotowa | 425 km/h |
| Zasięg | 2000 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 50-62 (zależy od wersji) | |
| Użytkownicy | |
| Air Baltic, KLM Cityhopper, Avianca, VLM Airlines | |
Fokker 50 - holenderski turbośmigłowy samolot pasażerski regionalnego zasięgu, skonstruowany w biurze konstrukcyjnym Fokkera. Produkcje tych maszyn zakończono w 1997 roku, wówczas z fabryki wyjechało 213 maszyn tego typu.
Historia [edytuj]
Fokker 50 jest następcą bardzo udanej wersji Fokkera F27. W listopadzie 1983 roku przedstawiono projekt 50 miejscowego turbośmigłowego samolotu pasażerskiego. Fokker 50 jest oparty na kadłubie Fokkera F27-500 Friendship, ale zawiera kilka kluczowych zmian w projekcie. Przede wszystkim poprawą było użycie nowej generacji turbośmigłowych silników Pratt & Whitney Canada PW125, które dały o 12% większą prędkość przelotową i mniejsze zużycie paliwa. Pozostałe udoskonalenia obejmują nowy systen awioniki i szklany kokpit EFIS (Electronic flight instrument system). Pierwszy samolot tej produkcji odleciał 13 lutego 1987 roku. Certyfikacja została przyznana w maju 1987 roku, a pierwszy samolot trafił do Lufthansy Cityline w sierpniu 1987 roku. W dniu 15 marca 1996 roku Fokker ogłosił upadłość. Powodem upadku Fokkera były problemy finansowe. Ostatni egzemplarz wyjechał z fabryki dla Ethiopian Airlines w maju 1997 roku.[1]