Fokker G.I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fokker G.I
(dane wersji G.Ia)
Fokker G.I(dane wersji G.Ia)
Dane podstawowe
Państwo  Holandia
Producent Fokker
Konstruktor Erich Schatzki, Marius Beeling
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dwusilnikowy dolnopłat, podwozie klasyczne, chowane w locie
Załoga 2-3
Historia
Data oblotu 16 marca 1937
Egzemplarze 63[1]
Dane techniczne
Napęd 2× 9-cylindrowy silnik gwiazdowy chłodzony powietrzem, Bristol Mercury VIII
Moc 1236 kW (1660 KM)
2× 618 kW (830 KM)
Wymiary
Rozpiętość 17,16 m
Długość 10,87 m
Wysokość 3,80 m
Powierzchnia nośna 38,30
Masa
Własna 3325 kg
Startowa 5000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 475 km/h
Prędkość wznoszenia 13,5 m/s
Pułap 10 000 m
Zasięg 1510 km
Współczynnik obciążenia konstrukcji 125,3 kg/m²
Dane operacyjne
Uzbrojenie
lotniczy karabin maszynowy FN-Browning kal. 7,9 mm, zamontowane w nosie samolotu,
1× ruchowy karabin maszynowy kal. 7,9 mm zamontowany w tylnej wieżyczce,
do 300 kg ładunku bombowego (G.Ib – 400 kg)
Użytkownicy
Holandia, III Rzesza
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fokker G.Iholenderski dwusilnikowy ciężki samolot myśliwski.

G.I został zaprojektowany w 1936 w wytwórni Fokker przez inżynierów Beeling oraz Schatzki. Prace projektowe i budowa prototypu trwała 7 miesięcy[1].

Pierwszy lot miał miejsce w Eindhoven 16 marca 1937[2].

Hiszpania złożyła zamówienie na 36 tych maszyn, jednak po mobilizacji w 1939, zostały one wcielone do jednostek holenderskich[1].

10 maja 1940 23 samoloty G.I były gotowe do walki. Z dwóch holenderskich dywizjonów wyposażonych w G.I jeden został zniszczony na ziemi, natomiast pilotom drugiego udało się zestrzelić 13 samolotów niemieckich. Po całym dniu walk tylko jeden G.I nadawał się do lotu[3].

Kilka maszyn zdobytych przez Niemców było później używanych do szkolenia załóg Bf 110[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Edwin Hoogschagen: Fokker G-1 Foundation (ang.). fokkerg-1.nl. [dostęp 2011-05-06].
  2. Fokker G.I - Legendary Fighter (ang. • niderl.). dutch-aviation.nl. [dostęp 2011-05-06].
  3. 3,0 3,1 Green 1961, s. 107

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • William Green: Warplanes of the Second World War, Volume Three: Fighters.. Londyn: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1961. ISBN 0-356-01447-9.