Foksterier krótkowłosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Foksterier krótkowłosy
Bad reputation czeczuga - jumper.JPG
Foksterier krótkowłosy
Inne nazwy Foksterier gładkowłosy, fox, Smooth Fox Terrier
Kraj patronacki Wielka Brytania
Wymiary
Wysokość 37 - 45 cm (wzorzec nie podaje wzrostu)
Masa 7,3-8,2 kg (psy),
6,8-7,7 kg (suki)
Klasyfikacja
FCI Grupa III, Sekcja 1,
numer wzorca 12
AKC Terrier
ANKC Grupa 2 (Terriers)
CKC Grupa 4 (Terriers)
KC(UK) Terrier
NZKC Terrier
UKC Grupa 7 - Terrier
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Foksterier krótkowłosy - szczeniak
Foksterier krótkowłosy - siłacz

Foksterier krótkowłosy – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty[1]. Fakultatywnie podlega próbom pracy[2].

Rasa psa dość rzadko spotykana w stosunku do szorstkowłosej odmiany foksterierów. Pochodzi z Wielkiej Brytanii, gdzie hodowcy owiec wykorzystywali je do tępienia lisów.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

  • Głowa: czaszka jest stosunkowo wąska, zwężająca się ku oczom, stop niezbyt wyraźnie zaznaczony. Szczęki są silne i muskularne. Policzki pod oczami nie zapadnięte. Część twarzowa powinna być delikatnie wymodelowana, lecz nie klinowato zbieżna. Kufa zwęża się stopniowo w kierunku nosa. Trufla czarna.
    • Oczy są ciemne, małe, okrągłe, raczej głęboko osadzone.
    • Uszy mają kształtu litery V, małe, niezbyt grube. Są typu "łamanego" - opadające ku przodowi na policzki.
    • Uzębienie jest równe, a zgryz nożycowy.
  • Szyja jest sucha, muskularna, bez fałd, stosownej długości, rozszerzająca się stopniowo ku barkom.
  • Tułów
    • Klatka piersiowa jest głęboka, niezbyt szeroka.
    • Grzbiet jest krótki, prosty i zwarty, bez śladu wiotkości.
    • Lędźwie są silne i łagodnie wysklepione, głębokie, zachodzące możliwie daleko ku tyłowi.
    • Kończyny tylne mają uda silne i mocne, stawy skokowe nisko przy ziemi, tak by foksterier stał na pionowym śródstopiu. Kolana prawidłowo ukątowane.
    • Kończyny przednie mają łopatki długie, ukośne, zachodzące daleko do tyłu, w kłębie delikatnie wymodelowane i wyraźnie wykrojone. Łapy są okrągłe, zwarte, nieduże. Opuszki twarde i mocne. Palce lekko wysklepione. Łapy nie wykręcone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
  • Tył silny, muskularny, nie ścięty, ani krępy
    • Ogon
Zwykle kopiowany.
Ogon kopiowany: osadzony raczej wysoko, radośnie noszony ale nie nad grzbietem. Nie może być zakręcony. Dość mocny.
Ogon niekopiowany: osadzony raczej wysoko, radośnie noszony ale nie nad grzbietem. Tak prosty jak to tylko możliwe. Średnie długości, tak by pasował do sylwetki psa.
  • Wady

Nos biały, różowy lub w plamy w tym kolorze. Uszy stojące, tulipanowate lub załamane do tyłu. Przodozgryz lub tyłozgryz.

Ważne jest aby kościec i siła psa pozostawały w odpowiednich proporcjach. Nie może sprawiać wrażenia ani za ciężkiego, ani krępego.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Przeważa biel, najczęściej spotykane są biało-brązowe, biało-czarne, rzadziej trzykolorowe czy też wyłącznie białe. Pręgowanie oraz czerwone i bursztynowe oznaki są niepożądane. Włos powinien być prosty, dość twardy, gęsty, przylegający do ciała. Brzuch i wewnętrzna strona ud nie mogą być gołe (u osobników dorosłych).

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Foksterier krótkowłosy to pies wesoły, żywy, bystry. Jest on również silny, czujny, zwinny, towarzyski, o żywej reakcji, przyjacielski. Wyróżnia go też odwaga oraz wytrwałość. Dość uparty w wykonywaniu niekorzystnych dla niego komend. Potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem co przejawia się ciągłym zwijaniem się w kłębek na stopach pana. Często goni za poruszającymi się szybko obiektami. Uwielbia las i wodę. Do innych psów nie wykazuje agresji o ile nie zostanie sprowokowany. Inne małe zwierzęta, w tym koty traktuje jako zdobycz do upolowania.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Jego masa w kondycji wystawowej powinna wynosić: u psów 7,3-8,2 kg, a u suk 6,8-7,7 kg.

Foksteriery krótkowłose pomimo swoich niewielkich gabarytów, mogą przenosić w pysku dość duże rzeczy (patrz rys. po prawej stronie)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 100.
  2. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 135.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 78. ISBN 83-7073-122-8.
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]