Ford S-MAX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ford S-MAX
Ford S-MAX przed liftingiem
Ford S-MAX przed liftingiem
Producent Ford
Projektant David Hilton
Zaprezentowany Paris Motor Show 2006
Okres produkcji od 2006
Miejsce produkcji  Belgia, Genk
 Niemcy, Kolonia (od 2014)
Dane techniczne
Segment van
Typy nadwozia 5-drzwiowy van
Silniki Benzynowe:
2.0 Duratec (145 KM)
2.3 Duratec (161 KM)
2.5 Duratec I5 (220 KM)
Diesle:
1.8 Duratorq TDCi I4 (100 KM)
1.8 Duratorq TDCi I4 (125 KM)
2.2 Duratorq TDCI I4 (175 KM)
2.0 Duratorq TDCi I4 (130 KM)
2.0 Duratorq TDCi I4 (140 KM)
2.0 Duratorq TDCi I4 (163 KM)
2.2 Duratorq TDCi I4 (200 KM)
Skrzynia biegów 5 i 6-biegowa manualna
6-biegowa automatyczna
6-biegowa automatyczna DSG (PowerShift)
Rodzaj napędu przedni
Długość 4770 mm
Szerokość 1885 mm
Wysokość 1660 mm
Rozstaw osi 2850 mm
Masa własna 1600 - 1743 kg
Poj. zbiornika paliwa 70 l
Liczba miejsc 5 - 7
Test Euro NCAP 5 gwiazdek
Pojemność bagażnika 854 - 2100 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford Galaxy
Ford Mondeo
Konkurencja Opel Zafira
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ford S-MAXsamochód osobowy o nadwoziu typu van produkowany przez koncern Ford Motor Company od 2006 roku. Auto skonstruowane zostało na bazie czwartej generacji Forda Mondeo.

Ford S-MAX po liftingu
Tył S-MAXa przed liftingiem
Tył S-MAXa po liftingu

Auto zostało nazwane przez konstruktorów Forda S-MAX ponieważ jest to sportowy van przez co trudno go zakwalifikować do konkretnego segmentu pojazdów. Samochód zaprojektowano zgodnie z filozofią Kinetic Design[1]. Wnętrze jest bliźniaczo podobne do wnętrza, które można spotkać w czwartej generacji Mondeo (główną różnicą są wloty powietrza, których w S-Maksie są 3, a w Mondeo 2), dźwignia zmiany biegów.

Jesienią 2008 roku do sprzedaży trafił 175-konny silnik wysokoprężny 2.2 Duratorq TDCi. Motor powstał przy współpracy Forda z koncernem PSA, dostępny jest wyłącznie w wersji wyposażenia TitaniumS, którą podobnie jak w Mondeo, wyróżniają 18-calowe felgi ze stopów lekkich, zmienione zderzaki (przedni z większym wlotem powietrza, tylny z dyfuzorem i podwójnym wydechem). Wewnątrz zmiana dosięgnęła głównie obić foteli, które są częściowo wykończone skórą przeszyte czerwoną nicią.

W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 2007 model zajął 1. pozycję[2].

W styczniu 2010 roku zaprezentowano wersję po faceliftingu, która zaowocowała zmienionym, nowocześniejszym tyłem z lampami diodowymi i przemodelowanym przednim zderzakiem, który teraz ma diodowe światła do jazdy dziennej. Ford dodał również chromowane zewnętrzne listwy okienne oraz dużą chromowaną listwę na klapie bagażnika, przez co auto wygląda bardziej prestiżowo. Dodatkowo w środku Ford postarał się o lepsze materiały wykończeniowe. Dach panoramiczny nie jest już dzielony, a podświetlenie podsufitki jest wykonane w technice diodowej[3]. W wersji na rok modelowy 2011 zmianie uległo wykończenie tunelu środkowego, zrezygnowano ze srebnego wykończenia na rzecz czarnego, czarne pokrętła od klimatyzacji prezentują się o wiele lepiej niż srebrne.

Dodatkowo po faceliftingu udostępniono:

  • radarowy system kontroli martwego pola w lusterkach (BLIS)
  • system kontroli pasa ruchu (LDW)

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Wersja przed faceliftingiem[edytuj | edytuj kod]

Benzynowe:

  • 2.0 Duratec: 107 kW/145 KM
  • 2.3 Duratec: 118 kW/161 KM - dostępny jedynie automatyczną 6-stopniową skrzynią biegów Durashift EST
  • 2.5 Duratec: 162 kW/220 KM - dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów.

Diesle:

  • 1.8 TDCi: 92 kW/125 KM - dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów.
  • 2.0 TDCi: 82 kW/115 KM - dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów.
  • 2.0 TDCi: 96 kW/130 KM - dostępny w Polsce tylko ze skrzynią automatyczną A6.
  • 2.0 TDCi: 103 kW/140 KM - dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów oraz skrzynią automatyczną A6.
  • 2.2 TDCi: 129 kW/175 KM - dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów.

Wersja po faceliftingu[edytuj | edytuj kod]

Benzynowe (normy emisji spalin Euro V):

  • 1.6 EcoBoost SCTi 118 kW/160 KM - dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów.
  • 2.0 Duratec 107 kW/145 KM - dostępny również jako Flexifuel (wielopaliwowy: benzyna, mieszanka E85), dostępny z 5-biegową manualną skrzynią biegów.
  • 2.0 EcoBoost SCTi 149 kW/203 KM – dostępny zarówno z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów jak i dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów PowerShift.
  • 2.0 EcoBoost SCTi 176 kW/240 KM - dostępny zarówno z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów jak i dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów PowerShift.

Diesle (wszystkie z filtrem cząstek stałych DPF, normy emisji spalin Euro V):

  • 1.6 TDCi 85 kW/115 KM, dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów.
  • 2.0 TDCi 103 kW/140 KM, dostępny zarówno z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów jak i dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów PowerShift (do 2010-09 dostępny także bez filtra DPF - norma Euro IV).
  • 2.0 TDCi 120 kW/163 KM, dostępny zarówno z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów jak i dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów PowerShift.
  • 2.2 TDCi 129 kW/175 KM dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów (niedostępny od 2010-09).
  • 2.2 TDCi 147 kW/200 KM dostępny z 6-stopniową, manualną skrzynią biegów oraz skrzynią automatyczną A6.

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • Trend
  • Titanium
  • TitaniumS

Przypisy

  1. Artur Kuśmierzak: Ford S-Max [awarie i problemy]. autokult.pl, 2012-09-08. [dostęp 2013-12-25].
  2. Previous winners - Car of the Year 2007 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  3. Tygodnik Auto Świat, nr 1, 28 grudnia 2009