Forfaiting

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Forfaiting (franc. Forfaitage, niem. Forfaitierung) – forma operacji rozliczeniowej polegająca na zakupie należności terminowych, które powstają najczęściej w rezultacie eksportu towarów i usług z wyłączeniem prawa regresu wobec odstępującego wierzytelności i pozostawieniu do dyspozycji firmie kwoty pieniężnej z tytułu nabytej wierzytelności.

Forfaiting najczęściej wykorzystywany jest przy operacjach zagranicznych i jest formą bezgotówkowej zapłaty w rozliczeniach zagranicznych. Operacje takie są dosyć kosztowne w porównaniu z operacjami wekslowo-kredytowymi. Instytucja przeprowadzająca forfaiting liczy odsetki według wyższej niż nominalna stopy procentowej stąd nierzadko forfaitingiem zajmują się banki.

Przykład transakcji forfaitingowej może przebiegać następująco: bank importera poręcza weksel (awal) importerowi, który przekazuje go eksporterowi jako formę zapłaty. Eksporter nie chcąc czekać do dnia wykupu weksla, odstępuje taki weksel instytucji forfaitingowej, która natychmiast wypłaca środki eksporterowi. Wykup weksla następuje w terminie płatności wskazanym na wekslu za pośrednictwem banku importera, od którego wykupuje weksel sam importer.

Strony operacji forfaitingowej możemy podzielić na:

  • forfaitera – nabywcę wierzytelności (instytucja forfaitingowa),
  • forfetystę – zbywającego wierzytelności (eksportera),
  • dłużnika forfaitingowego – kontrahent, który płaci wekslem (importer).

Korzyści wynikające z forfaitingu:

  • gwarantuje natychmiastowe uzyskanie środków przez eksportera, po złożeniu weksla w instytucji forfaitingowej,
  • dla importera wygodny sposób zapłaty wekslem, zaakceptowany przez eksportera, poprawia płynność finansową firmy,
  • łatwy sposób finansowania i brak konieczności załatwiania skomplikowanych procedur, który stoi po stronie instytucji forfaitingowej,
  • eliminacja ryzyka (stóp procentowych, handlowego) po stronie eksportera w związku z wykupem przez forfaitera.

Przedmiotem forfaitingu mogą być nie tylko weksle, ale także inne wierzytelności handlowe, które mogą być wykupione przed terminem ich wymagalności. W Polsce jednak forfaiting wykorzystywany jest najczęściej w transakcjach zagranicznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Jaworski, Z. Krzyżkiewicz, B. Kosiński, Banki. Rynek, operacje, polityka. Warszawa: Poltext 2002.