Formatowanie dysku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy formatowania wysokopoziomowego. Zobacz też: Formatowanie niskopoziomowe.

Formatowanie dysku – proces przygotowania dysku twardego, partycji lub innego nośnika danych do ponownego zapisu danych.

Formatowanie partycji jest utworzeniem systemu plików lub wykasowaniem znaczników plików (formatowanie szybkie). Formatowanie nie usuwa danych. Usuwa jedynie znaczniki danych, nie usuwając samych danych. Istnieje wiele narzędzi służących do przeprowadzania tej operacji.

Uszkodzony system operacyjny może zostać przywrócony do działania (odtworzony) poprzez usunięcie danych na partycji na której się znajduje, i jego ponowne zainstalowanie oraz skonfigurowanie. Jest to dość drastyczna, ale często praktykowana metoda radzenia sobie z uszkodzeniami systemu oraz wirusami i innym złośliwym oprogramowaniem. Zaleca się utworzenie kopii zapasowej ważnych dokumentów.

Formatowanie w systemie DOS[edytuj | edytuj kod]

W systemach MS-DOS i PC-DOS, formatowanie dysku przeprowadza się używając programu FORMAT. FORMAT zazwyczaj pyta o potwierdzenie formatowania aby uniknąć przypadkowej utraty danych, jednak niektóre jego wersje zawierają opcję /AUTOTEST. Opcja ta powoduje, że pytanie o potwierdzenie jest pomijane. Makrowirus WM/FormatC wykorzystywał tę cechę programu FORMAT do sformatowania dysku C: po otwarciu dokumentu, który zawierał kod wirusa.

Polecenie FORMAT ma także jeszcze jeden nieudokumentowany przełącznik /U [1], który powoduje zamazanie danych na dysku w celu uniknięcia możliwości odzyskania tych danych.

Odzyskiwanie danych ze sformatowanych partycji[edytuj | edytuj kod]

Podczas formatowania wysokopoziomowego dane na dysku nie są niszczone. Obszary zawierające dane są jedynie zaznaczane jako puste i cały czas zawierają dane dopóty, dopóki nie zostaną nadpisane przez inne dane.

Aby uniknąć odzyskania danych przed formatowaniem dane te nadpisuje się innymi generowanymi losowo, jednak w przypadku dysków starszego typu (gdzie głowica kierowana jest silnikiem krokowym) tylko fizyczne zniszczenie nośnika daje pewność, że dane nie zostaną odzyskane. We współczesnych dyskach już jednokrotne nadpisanie danych uniemożliwia ich odzyskanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]