Formuła 1 - Grand Prix Holandii 1980

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Holandii 1980
Grote Prijs van Nederland 1980
Holandia Circuit Park Zandvoort
11. wyścig z 14 w sezonie
Data 31 sierpnia 1980
Trasa
Liczba okrążeń 72
Długość okrążenia 4,252 km
Dystans 306,144 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 30 kierowców
Zakwalifikowało się 26 kierowców
Ukończyło wyścig 11 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position René Arnoux
(1:17.44, Renault)
Zwycięzca Nelson Piquet
(1h:38:13.830, Brabham-Ford)
Najszybsze
okrążenie
René Arnoux
(1:19.35, Renault)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Grand Prix Austrii w sezonie 1980 Grand Prix Włoch
1979 Grand Prix Holandii 1981

Grand Prix Holandii 1980 - odbyło się w dniu 31 sierpnia 1980 roku na torze Circuit Park Zandvoort.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Poz Nr Kierowca konstruktor Okrążenie Czas/Powód n.u Poz. start. Punkty
1 5 Brazylia Nelson Piquet Brabham-Ford 72 1:38:13.830 5 9
2 16 Francja René Arnoux Renault 72 +0:12,930 1 6
3 26 Francja Jacques Laffite Ligier-Ford 72 +0:13,430 6 4
4 28 Argentyna Carlos Reutemann Williams-Ford 72 +0:15.290 3 3
5 3 Francja Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 72 +1:00.020 17 2
6 8 Francja Alain Prost McLaren-Ford 72 +1:22.620 18 1
7 2 Kanada Gilles Villeneuve Ferrari 71 +1 okr. 7
8 11 Stany Zjednoczone Mario Andretti Lotus-Ford 70 brak paliwa 10
9 1 Związek Południowej Afryki Jody Scheckter Ferrari 70 +2 okr. 12
10 9 Szwajcaria Marc Surer ATS-Ford 69 +3 okr. 20
11 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 69 +3 okr. 4
Niesklasyfikowani
NU 4 Irlandia Derek Daly Tyrrell-Ford 60 hamulce 23
NU 23 Włochy Bruno Giacomelli Alfa Romeo 58 wypadek 8
NU 31 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Osella-Ford 38 silnik 19
NU 29 Włochy Riccardo Patrese Arrows-Ford 29 silnik 14
NU 15 Francja Jean-Pierre Jabouille Renault 23 prowadzenie bolidu 2
NU 22 Włochy Vittorio Brambilla Alfa Romeo 21 kolizja z Leesem 22
NU 41 Wielka Brytania Geoff Lees Ensign-Ford 21 kolizja z Brambillą 24
NU 7 Wielka Brytania John Watson McLaren-Ford 18 silnik 9
NU 20 Brazylia Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 16 hamulce 21
NU 43 Wielka Brytania Nigel Mansell Lotus-Ford 15 hamulce 16
NU 12 Włochy Elio de Angelis Lotus-Ford 2 kolizja z Pironim 11
NU 25 Francja Didier Pironi Ligier-Ford 2 kolizja z de Angelisem 15
NU 6 Meksyk Hector Rebaque Brabham-Ford 1 skrzynia biegów 13
Nie wystartowali / nie dopuszczeni do ponownego startu
NS 30 Niemcy Jochen Mass Arrows-Ford 0 kierowca kontuzowany + 72 okr.
Nie zakwalifikowali się
NZ 50 Wielka Brytania Rupert Keegan Williams-Ford
NZ 14 Holandia Jan Lammers Ensign-Ford
NZ 30 Nowa Zelandia Mike Thackwell Arrows-Ford
NZ 21 Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]