Formuła 1 - Grand Prix Holandii 1981

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grand Prix Holandii 1981
Grote Prijs van Nederland 1981
Tor Zandvoort
Holandia Zandvoort
12. wyścig z 15 w sezonie
Data 30 sierpnia 1981
Trasa
Liczba okrążeń 72
Długość okrążenia 4,252 km
Dystans 306,144 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 30 kierowców
Zakwalifikowało się 25 kierowców
Ukończyło wyścig 10 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Alain Prost
(1:18.176, Renault)
Zwycięzca Alain Prost
(1h:40:22.430, Renault)
Najszybsze
okrążenie
Alain Prost
(1:21.83, Renault)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Grand Prix Austrii w sezonie 1981 Grand Prix Włoch
1980 Grand Prix Holandii 1982

Grand Prix Holandii 1981 - odbyło się w dniu 30 sierpnia 1981 roku na torze Circuit Park Zandvoort.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Poz Nr Kierowca konstruktor Okrążenie Czas/Powód n.u Poz. start. Punkty
1 15 Francja Alain Prost Renault 72 1:40:22.430 1 9
2 5 Brazylia Nelson Piquet Brabham-Ford 72 + 0:08,240 3 6
3 1 Australia Alan Jones Williams-Ford 72 + 0:35,500 4 4
4 6 Meksyk Hector Rebaque Brabham-Ford 71 + 1 okr. 15 3
5 11 Włochy Elio de Angelis Lotus-Ford 71 + 1 okr. 9 2
6 14 Chile Eliseo Salazar Ensign-Ford 70 + 2 okr. 24 1
7 30 Włochy Siegfried Stohr Arrows-Ford 69 + 3 okr. 21  
8 33 Szwajcaria Marc Surer Theodore-Ford 69 + 3 okr. 20  
9 4 Włochy Michele Alboreto Tyrrell-Ford 68 silnik 25  
10 9 Szwecja Slim Borgudd ATS-Ford 68 + 4 okr. 23  
Niesklasyfikowani
NU 22 Stany Zjednoczone Mario Andretti Alfa Romeo 62 pęknięta opona/wypadek 7  
NU 7 Wielka Brytania John Watson McLaren-Ford 50 zapłon 8  
NU 3 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Tyrrell-Ford 46 zawieszenie/wypadek 22  
NU 32 Francja Jean-Pierre Jarier Osella-Ford 29 układ przeniesienia napędu 18  
NU 16 Francja René Arnoux Renault 21 silnik 2  
NU 23 Włochy Bruno Giacomelli Alfa Romeo 19 pęknięta opona 14  
NU 26 Francja Jacques Laffite Ligier-Matra 18 kolizja z Reutemannem 6  
NU 2 Argentyna Carlos Reutemann Williams-Ford 18 kolizja z Laffite 5  
NU 29 Włochy Riccardo Patrese Arrows-Ford 16 zawieszenie 10  
NU 17 Irlandia Derek Daly March-Ford 5 zawieszenie 19  
NU 28 Francja Didier Pironi Ferrari 4 kolizja z Tambayem 12  
NU 12 Wielka Brytania Nigel Mansell Lotus-Ford 1 silnik 17  
NU 25 Francja Patrick Tambay Ligier-Matra 1 kolizja z Pironim 11  
NU 27 Kanada Gilles Villeneuve Ferrari 0 kolizja z Giacomellim i Patrese 16  
Nie wystartowali / nie dopuszczeni do ponownego startu
NS 8 Włochy Andrea de Cesaris McLaren-Ford 0 wycofany z wyścigu przez zespół  
Nie zakwalifikowali się
NZ 35 Wielka Brytania Brian Henton Toleman-Hart    
NZ 20 Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford    
NZ 21 Brazylia Chico Serra Fittipaldi-Ford    
NZ 31 Włochy Beppe Gabbiani Osella-Ford    
NZ 36 Wielka Brytania Derek Warwick Toleman-Hart    

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]