Formuła 1 - Grand Prix Meksyku 1987

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grand Prix Meksyku 1987
Gran Premio de Mexico 1987
Tor Autódromo Hermanos Rodríguez
Meksyk Autódromo Hermanos Rodríguez
14. wyścig z 16 w sezonie
Data 18 października 1987
Trasa
Liczba okrążeń 63
Długość okrążenia 4,421 km
Dystans 278,523 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 26 kierowców
Zakwalifikowało się 26 kierowców
Ukończyło wyścig 9 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Nigel Mansell
(1:18,383, Williams-Honda)
Zwycięzca Nigel Mansell
(1h:26:24,207, Williams-Honda)
Najszybsze
okrążenie
Nelson Piquet
(1:19,132, Williams-Honda)
Grand Prix Hiszpanii w sezonie 1987 Grand Prix Japonii
1986 Grand Prix Meksyku 1988

Grand Prix Meksyku 1987 - odbyło się w dniu 18 października 1987 roku na torze Autódromo Hermanos Rodríguez.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Poz Nr Kierowca konstruktor Okrążenie Czas/Powód n.u Poz. start. Punkty
1 5 Wielka Brytania Nigel Mansell Williams-Honda 63 1:26:24,207 1 9
2 6 Brazylia Nelson Piquet Williams-Honda 63 + 0:26,176 3 6
3 7 Włochy Riccardo Patrese Brabham-BMW 63 + 1:26,879 8 4
4 18 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Arrows-Megatron 63 + 1:41,352 13 3
5 19 Włochy Teo Fabi Benetton-Ford 61 + 2 okr. 6 2
6 (1) 30 Francja Philippe Alliot Larrousse-Ford 60 + 3 okr. 24 1
7 (2) 3 Wielka Brytania Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 60 + 3 okr. 22  
8 (3) 4 Francja Philippe Streiff Tyrrell-Ford 60 + 3 okr. 25  
9 (4) 29 Francja Yannick Dalmas Larrousse-Ford 59 + 4 okr. 23  
Niesklasyfikowani
NU 12 Brazylia Ayrton Senna Lotus-Honda 54 poślizg 7  
NU 16 Włochy Ivan Capelli March-Ford 51 wyciek wody 20  
NU 21 Włochy Alex Caffi Osella-Alfa Romeo 50 silnik 26  
NU 26 Włochy Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 43 wyciek wody/przegrzanie 21  
NU 23 Hiszpania Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 32 układ przeniesienia napędu 19  
NU 25 Francja René Arnoux Ligier-Megatron 29 przegrzanie 18  
NU 17 Wielka Brytania Derek Warwick Arrows-Megatron 26 kolizja z Nakajimą 11  
NU 8 Włochy Andrea de Cesaris Brabham-BMW 22 incydent z Senną 10  
NU 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 20 turbo 2  
NU 20 Belgia Thierry Boutsen Benetton-Ford 15 elektryka 4  
NU 24 Włochy Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 13 turbo 14  
NU 27 Włochy Michele Alboreto Ferrari 12 silnik 9  
NU 9 Wielka Brytania Martin Brundle Zakspeed 3 turbo 13  
NU 2 Szwecja Stefan Johansson McLaren-TAG 1 wypadek 15  
NU 11 Japonia Satoru Nakajima Lotus-Honda 1 kolizja z Warwickiem 16  
NU 10 Niemcy Christian Danner Zakspeed 1 kolizja z Johanssonem 17  
NU 1 Francja Alain Prost McLaren-TAG 0 kolizja z Piquetem 5  
Nie zakwalifikowali się
NZ 14 Francja Pascal Fabre AGS  

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • Nawiasach podano wyniki do Trofeum Jima Clarka dla kierowcy startującego bolidem bez turbodoładowania.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]