Formuła 1 - Grand Prix Meksyku 1988

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Meksyku 1988
Gran Premio de Mexico 1988
Tor Autódromo Hermanos Rodríguez
Meksyk Autódromo Hermanos Rodríguez
4. wyścig z 16 w sezonie
Data 29 maja 1988
Trasa
Liczba okrążeń 67
Długość okrążenia 4,421 km
Dystans 296.207 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 31 kierowców
Zakwalifikowało się 27 kierowców
Ukończyło wyścig 16 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Ayrton Senna
(1:18,383, McLaren-Honda)
Zwycięzca Alain Prost
(1h:30:15,737, McLaren-Honda)
Najszybsze
okrążenie
Alain Prost
(1:18.608, McLaren-Honda)
Grand Prix Monako w sezonie 1988 Grand Prix Kanady
1987 Grand Prix Meksyku 1989

Grand Prix Meksyku 1988 - odbyło się w dniu 29 maja 1988 roku na torze Autódromo Hermanos Rodríguez była to czwarta runda mistrzostw dominowana przez Alaina Prosta i Ayrtona Senny.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Poz Nr Kierowca konstruktor Okrążenie Czas/Powód n.u Poz. start. Punkty
1 11 Francja Alain Prost McLaren-Honda 67 1:30:15,737 2 9
2 12 Brazylia Ayrton Senna McLaren-Honda 67 + 0:7,104 1 6
3 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 67 + 0:57,314 3 4
4 27 Włochy Michele Alboreto Ferrari 66 + 1 okr. 5 3
5 17 Wielka Brytania Derek Warwick Arrows-Megatron 66 + 1 okr. 9 2
6 18 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Arrows-Megatron 66 + 1 okr. 7 1
7 19 Włochy Alessandro Nannini Benetton-Ford 65 + 2 okr. 8  
8 20 Belgia Thierry Boutsen Benetton-Ford 64 + 3 okr. 11  
9 29 Francja Yannick Dalmas Larrousse-Ford 64 + 3 okr. 22  
10 26 Szwecja Stefan Johansson Ligier-Judd 63 + 4 okr. 24  
11 24 Hiszpania Luis Perez-Sala Minardi-Ford 63 + 4 okr. 25  
12 14 Francja Philippe Streiff AGS-Ford 63 + 4 okr. 19  
13 32 Argentyna Oscar Larrauri Euro Brun-Ford 63 + 4 okr. 26  
14 31 Włochy Gabriele Tarquini Coloni-Ford 62 + 5 okr. 21  
15 9 Włochy Piercarlo Ghinzani Zakspeed 61 + 6 okr. 18  
16 16 Włochy Ivan Capelli March-Judd 61 + 6 okr. 10  
Niesklasyfikowani
NU 1 Brazylia Nelson Piquet Lotus-Honda 58 silnik 4  
NU 22 Włochy Andrea de Cesaris Rial-Ford 52 skrzynia biegów 12  
NU 2 Japonia Satoru Nakajima Lotus-Honda 27 silnik 6  
NU 5 Wielka Brytania Nigel Mansell Williams-Judd 20 silnik 14  
NU 10 Niemcy Bernd Schneider Zakspeed 16 silnik 15  
NU 6 Włochy Riccardo Patrese Williams-Judd 16 silnik 17  
NU 25 Francja René Arnoux Ligier-Judd 13 kolizja z Caffim 20  
NU 36 Włochy Alex Caffi Dallara-Ford 13 hamulce 23  
NU 15 Brazylia Maurício Gugelmin March-Judd 10 elektryka 16  
NU 30 Francja Philippe Alliot Larrousse-Ford 0 tylne zawieszenie 13  
Wykluczeni z udziału w wyścigu
WYK 33 Włochy Stefano Modena Euro Brun-Ford 0 nieprzepisowe tylne skrzydło    
Nie zakwalifikowali się
NZ 23 Hiszpania Adrián Campos Minardi-Ford
NZ 3 Wielka Brytania Jonathan Palmer Tyrrell-Ford        
NZ 21 Włochy Nicola Larini Osella        
NZ 4 Wielka Brytania Julian Bailey Tyrrell-Ford        

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]