Formuła 1 - Grand Prix Monako 1955

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Monako 1955
Circuit de Monaco
Data 22 maja 1955
Trasa
Liczba okrążeń 100
Dystans 314,5 km
Najlepsze wyniki
Pole position Juan Manuel Fangio
Zwycięzca Maurice Trintignant
Najszybsze
okrążenie
Juan Manuel Fangio
(1:42,400)
Grand Prix Argentyny w sezonie 1955 Indianapolis 500
1950 Grand Prix Monako 1956

Grand Prix Monako 1955 – runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1955.

Wyniki sesji[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

P Imię i nazwisko Kraj Nazwa stajni Opony Czas Strata
1 Juan Manuel Fangio  Argentyna Mercedes Continental 1:41,100
2 Alberto Ascari  Włochy Lancia Pirelli 1:41,100
3 Stirling Moss  Wielka Brytania Mercedes Continental 1:41,200 0:00,100
4 Eugenio Castelotti  Włochy Ferrari Pirelli 1:42,000 0:00,900
5 Jean Behra  Francja Maserati Pirelli 1:42,600 0:01,500
6 Roberto Mieres  Argentyna Maserati Pirelli 1:43,700 0:02,600
7 Luigi Villoresi  Włochy Ferrari Pirelli 1:43,700 0:02,600
8 Luigi Musso  Włochy Maserati Pirelli 1:44,300 0:03,200
9 Maurice Trintignant  Francja Ferrari Pirelli 1:44,400 0:03,300
10 André Simon  Francja Maserati Continental 1:45,500 0:04,400
11 Cesare Perdisa  Włochy Maserati Pirelli 1:45,600 0:04,500
12 Mike Hawthorn  Wielka Brytania Ferrari 1:45,600 0:04,500
13 Robert Manzon  Francja Gordini 1:46,000 0:04,900
14 Giuseppe Farina  Włochy Ferrari Pirelli 1:46,000 0:04,900
15 Piero Taruffi  Włochy Mercedes Englebert 1:46,000 0:04,900
16 Élie Bayol  Francja Gordini 1:46,500 0:05,400
17 Louis Rosier  Francja Maserati Pirelli 1:46,700 0:05,600
18 Harry Schell  Stany Zjednoczone Vanwall Englebert 1:46,800 0:05,700
19 Louis Chiron  Monako Lancia Pirelli 1:47,300 0:06,200
20 Jacques Pollet  Francja Gordini 1:49,400 0:08,300
21 Lance Macklin  Wielka Brytania Maserati Pirelli 1:49,400 0:08,300
22 Ted Whiteaway  Wielka Brytania HWM 1:57,200 0:16,100

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

P Nr Imię i nazwisko Kraj Nazwa stajni Opony Okr. Czas/Strata/Powód nieukończenia PKT
1 44 Maurice Trintignant  Francja Ferrari Pirelli 100 2h58m09.800 8
2 30 Eugenio Castelotti  Włochy Ferrari Pirelli 100 +20,2 s 6
3 34 Cesare Perdisa  Włochy Maserati Pirelli 57 +1 okr. 2
3 34 Jean Behra  Francja Maserati Pirelli 42 +1 okr. 2
4 42 Giuseppe Farina  Włochy Ferrari Pirelli 99 +1 okr. 3
5 28 Luigi Villoresi  Włochy Ferrari Pirelli 99 +1 okr. 2
6 32 Louis Chiron  Monako Lancia Pirelli 95 +5 okr. 0
7 10 Jacques Pollet  Francja Gordini 91 +9 okr. 0
8 48 Paul Frère  Belgia Ferrari Englebert 36 +14 okr. 0
8 48 Piero Taruffi  Włochy Mercedes Englebert 50 +14 okr. 0
9 6 Stirling Moss  Wielka Brytania Mercedes Continental 81 +19 okr. 0
Nie sklasyfikowani
40 Jean Behra  Francja Maserati Pirelli 46 wypadek 0
40 Cesare Perdisa  Włochy Maserati Pirelli 40 wypadek 0
26 Alberto Ascari  Włochy Lancia Pirelli 80 wypadek 0
46 Harry Schell  Stany Zjednoczone Vanwall Englebert 68 silnik 0
36 Roberto Mieres  Argentyna Maserati Pirelli 64 układ transmisji 0
12 Élie Bayol  Francja Gordini 63 układ transmisji 0
2 Juan Manuel Fangio  Argentyna Mercedes Continental 49 układ transmisji 1
8 Robert Manzon  Francja Gordini 38 skrzynia biegów 0
4 André Simon  Francja Maserati Continental 24 silnik 0
18 Mike Hawthorn  Wielka Brytania Ferrari 22 przepustnica 0
14 Louis Rosier  Francja Maserati Pirelli 8 wyciek paliwa 0
38 Luigi Musso  Włochy Maserati Pirelli 7 układ transmisji 0
22 Lance Macklin  Wielka Brytania Maserati Pirelli 0 nie kwalifikował się 0
24 Ted Whiteaway  Wielka Brytania HWM 0 nie kwalifikował się 0

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • Współdzielone samochody:
    1. Nr 34: Cesare Perdisa (57 okrążeń), Jean Behra (42 okrążenia).
    2. Nr 48: Paul Frère (36 okrążeń), Piero Taruffi (50 okrążeń).
    3. Nr 40: Jean Behra (46 okrążeń), Cesare Perdisa (40 okrążeń).
  • Juan Manuel Fangio pobił rekord toru ustanowiony w 1937 roku przez Rudolf Caracciola.
  • Alberto Ascari jechał bolidem numer #26, taki sam numer miał jego ojciec Antonio Ascari gdy zginął w 1925 roku podczas wyścigu we Francji.
  • André Simon był pierwszym kierowcą Mercedesa, który z powodu problemów z silnikiem musiał opuścić wyścig. Następnym kierowcą tej samej stajni, który zrezygnował z wyścigu, był Juan Manuel Fangio, wystąpiły u niego problemy z układem przeniesienia napędu. Po opuszczeniu wyścigu Stirling Moss był pierwszy a Alberto Ascari drugi. Podczas okrążenia 81 problemy ma Stirling Moss, Ascari obejmuje prowadzenie. Nie zdołał jednak dojechać do mety. Jego Lancia nie pokonała szykany (prawdopodobnie był tam rozlany olej z uszkodzonego silnika Mossa). Siła była tak wielka, że pokonał barierkę i przeleciał kilkanaście metrów w powietrzu wpadając do wody. Późniejsze wydarzenia (4 dni później) wskazują iż Ascari powinien potraktować ten wypadek jako zły znak i zaprzestać startowania z tym numerem. 26 maja 1955 roku Ascari zasiadł znów w bolidzie. Było to na torze Monza, gdzie testował nowy bolid Ferrari. Zginął w tragicznym wypadku w jednym z ciasnych zakrętów toru. Zakręt od tego momentu nosi imię: "Variante Ascar". Okoliczności wypadku do dnia dzisiejszego nie zostały wyjaśnione. Domniemywa się, iż do wypadku mogły się przyczynić: niewykryty przez lekarzy uraz mózgu po poprzednim wypadku, nieodpowiedni dobór opon i bardzo zły stan nawierzchni toru.
  • Dla zespołu Mercedesa nie był to koniec złych wieści. Po tym jak żaden z jego bolidów nie ukończył wyścigu, w wyścigu Le Mans 24 Pierre Levegh za kierownicą Mercedes-Benz 300 SLR spowodował (choć nie była to tylko jego wina) najpoważniejszy wypadek w historii sportów samochodowych. Zginęło 80 osób a około 100 zostało rannych. Po tych wydarzeniach zespół Mercedes wycofał się z dalszych startów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]