Formuła 1 Sezon 1963

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1963 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja 26 maja
Zakończenie 28 grudnia
Liczba wyścigów 10
Mistrzowie
Kierowcy Jim Clark
Konstruktorzy Lotus-Climax
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Formuła 1 Sezon 1963 – 14 sezon Formuły 1 rozpoczęty 26 maja w Monte Carlo, a zakończony 28 grudnia w RPA.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Mistrzem został Jim Clark, który po słabym starcie do sezonu (8 miejsce w Monako), w pozostałych 9 zdeklasował przeciwników i tylko dwukrotnie nie wygrał zajmując 2 miejsce w Niemczech (zwyciężył John Surtees) oraz 3 miejsce w USA (przegrana z Grahamem Hillem i Richie Gintherem). Sezon ten był także początkiem końca byłego mistrza świata – Phila Hilla.

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Miejsce Tor Data Zwycięzca Więcej
Monako Grand Prix Monako Monte Carlo Circuit de Monaco 26 maja Graham Hill więcej
Belgia Grand Prix Belgii Francorchamps Circuit de Spa-Francorchamps 9 czerwca Jim Clark więcej
Holandia Grand Prix Holandii Zandvoort Circuit Park Zandvoort 23 czerwca Jim Clark więcej
Francja Grand Prix Francji Reims Reims-Gueux 30 czerwca Jim Clark więcej
Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Silverstone Silverstone Circuit 20 lipca Jim Clark więcej
Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburg Nürburgring 4 sierpnia John Surtees więcej
Włochy Grand Prix Włoch Monza Autodromo Nazionale Monza 8 września Jim Clark więcej
Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen Watkins Glen International 7 października Graham Hill więcej
Meksyk Grand Prix Meksyku Meksyk Autódromo Hermanos Rodríguez 27 października Jim Clark więcej
Związek Południowej Afryki Grand Prix RPA Formuły 1 East London Prince George Circuit 28 grudnia Jim Clark więcej

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników

Poz. Kierowca MON
Monako
BEL
Belgia
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.
1 Wielka Brytania Jim Clark 8 1 1 1 1 (2) 1 (3) 1 (1) 54 (73)
2 Wielka Brytania Graham Hill 1 NU NU 3‡ 3 NU 16 1 4 3 29
3 Stany Zjednoczone Richie Ginther 2 4 (5) NU (4) 3 2 2 3 NU 29 (34)
4 Wielka Brytania John Surtees 4 NU 3 NU 2 1 NU 9 DK NU 22
5 Stany Zjednoczone Dan Gurney NU 3 2 5 NU NU 14 NU 6 2 19
6 Nowa Zelandia Bruce McLaren 3 2 NU 12 NU NU 3 11 NU 4 17
7 Australia Jack Brabham 9 NU NU 4 NU 7 5 4 2 13 14
8 Związek Południowej Afryki Tony Maggs 5 7 NU 2 9 NU 6 NU NU 7 9
9 Wielka Brytania Innes Ireland NU NU 4 9 NU NU 4 6
10 Włochy Lorenzo Bandini 10 5 NU NU 5 NU 5 6
11 Szwecja Jo Bonnier 7 5 11 NS NU 6 7 8 5 6 6
12 Niemcy Zachodnie Gerhard Mitter NU 4 3
13 Stany Zjednoczone Jim Hall NU NU 8 11 6 5 8 10 8 3
14 Holandia Carel Godin de Beaufort 6 9 10 NU NZ 6 10 10 2
15 Szwajcaria Jo Siffert NU NU 7 6 NU 9 NU NU 9 1
16 Wielka Brytania Trevor Taylor 6 NU 10 13 NU 8 NU NU 8 1
17 Włochy Ludovico Scarfiotti 6 NW 1
Nowa Zelandia Chris Amon NW NU NU 7 7 NU NW NU 0
Stany Zjednoczone Hap Sharp NU 7 0
Kanada Peter Broeker 7 0
Francja Maurice Trintignant NU 8 9 0
Wielka Brytania Mike Hailwood 8 10 0
Stany Zjednoczone Tony Settember 8 NU NU NU NZ 0
Federacja Rodezji i Niasy John Love 9 0
Francja Bernard Collomb NZ 10 0
Stany Zjednoczone Phil Hill NU NU NS 11 NU NU 0
Stany Zjednoczone Masten Gregory NU 11 NU NU NU 0
Meksyk Moisés Solana 11 0
Związek Południowej Afryki Doug Serrurier 11 0
Wielka Brytania Bob Anderson 12 12 0
Związek Południowej Afryki Trevor Blokdyk 12 0
Wielka Brytania John Campbell-Jones 13 0
Wielka Brytania Mike Spence 13 0
Związek Południowej Afryki Brausch Niemann 14 0
Włochy Giancarlo Baghetti NU NU 15 NU NU 0
Belgia Willy Mairesse NU NU NU 0
Wielka Brytania Ian Burgess NU NU 0
Meksyk Pedro Rodríguez NU NU 0
Wielka Brytania Ian Raby NU NZ NZ 0
Belgia Lucien Bianchi NU 0
Portugalia Mário de Araújo Cabral NU NW 0
Stany Zjednoczone Rodger Ward NU 0
Związek Południowej Afryki Peter de Klerk NU 0
Federacja Rodezji i Niasy Sam Tingle NU 0
Związek Południowej Afryki Ernie Pieterse NU 0
Wielka Brytania David Prophet NU 0
Belgia André Pilette NZ NZ 0
Wielka Brytania Tim Parnell NZ 0
Niemcy Zachodnie Kurt Kuhnke NZ 0
Włochy Roberto Lippi NZ 0
Włochy Ernesto Brambilla NZ 0
Stany Zjednoczone Frank Dochnal NW 0
Poz. Kierowca MON
Monako
BEL
Belgia
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor MON
Monako
BEL
Belgia
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.
1 Wielka Brytania Lotus-Climax (6) 1 1 1 1 (2) 1 (3) 1 (1) 54 (74)
2 Wielka Brytania BRM 1 (4) (5) 10 3 3 2 1 3 (3) 36 (45)
3 Wielka Brytania Brabham-Climax NU 3 2 4 NU 7 (5) 4 2 2 28 (30)
4 Włochy Ferrari 4 NU 3 NU 2 1 NU 5 NU 5 26
5 Wielka Brytania Cooper-Climax 3 2 11 2 9 (6) 3 8 5 4 25 (26)
6 Wielka Brytania BRP-BRM NU 4 9 NU 4 WD WD 6
7 Niemcy Zachodnie Porsche 6 9 10 4 NZ 6 10 10 5
8 Wielka Brytania Lotus-BRM NU NU 7 6 6 5 8 10 7 NW 4
Wielka Brytania Lola-Climax NU NU NU 7 7 NU 10 NU NU 0
Kanada Stebro-Ford 7 0
Wielka Brytania Scirocco-BRM WD 8 WD NU NU NU NZ 0
Włochy ATS WD NU NU WD WD WD 11 NU NU 0
Związek Południowej Afryki LDS-Alfa Romeo 11 0
Wielka Brytania Cooper-Maserati NZ 12 0
Wielka Brytania Lotus-Ford 14 0
Wielka Brytania Gilby-BRM NU NZ NZ 0
Włochy Alfa Romeo NU 0
Wielka Brytania Lotus-Borgward NZ 0
Włochy De Tomaso-Ferrari NZ 0
Poz. Konstruktor MON
Monako
BEL
Belgia
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.