Fotodrama stworzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fotodrama stworzenia
Photo-Drama of Creation
Afisz Fotrodamy Stworzenia
Afisz Fotrodamy Stworzenia
Gatunek Film religijny
Rok produkcji 1912-1913
Data premiery 11 stycznia 1914
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 480 minut
Muzyka muzyka klasyczna
Wytwórnia Towarzystwo Strażnica

Fotodrama stworzenia (ang. tytuł oryginalny Photo-Drama of Creation) – amerykański film religijny, przygotowywany w latach 1912-1913 przez Towarzystwo Strażnica. Fotodrama stworzenia była epicką prezentacją, która w przedstawiała obraz od stworzenia świata do zakończenia tysiącletniego panowania Chrystusa zgodnie z wierzeniami Badaczy Pisma Świętego. Była to pierwsza ekranizacja zawierająca ruchomy film oraz kolorowe przezrocza zsynchronizowane z muzyką oraz nagraną narracją[a][1]. Celem realizacji tej prezentacji było możliwie szerokie przedstawienie zamierzenia Bożego przed upływem 1914 roku, uważanego przez Badaczy Pisma Świętego za punkt zwrotny w tym zamierzeniu[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Przykładowe slajdy Fotodramy stworzenia w układzie chronologicznym

Do Fotodramy stworzenia przygotowano wysokiej jakości nagrania muzyczne oraz 96 płyt gramofonowych. Znajdowało się na nich 96 krótkich wykładów biblijnych czytanych przez profesjonalnego spikera radiowego[1]. W pierwszej połowie 1914 dodano krótki film wprowadzający z komentarzem Charlesa T. Russella, który zaczynał się słowami: „ISBA — Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego — przedstawia Fotodramę stworzenia. Celem projekcji jest edukacja religijno-naukowa oraz obrona Biblii”[2]. Wykonano setki obrazów i ilustracji ręcznie kolorowanych, dla których akompaniamentem była muzyka klasyczna. Wśród wykorzystanych utworów były: Narcyz, Humoreska czy Uciekaj niczym ptak na górę[3][4]. Fotodrama zawierała zestaw filmów i kolorowych przezroczy przedstawiających znane sceny biblijne. W trakcie prezentacji technicy synchronizowali obraz z dźwiękiem[1].

Większość filmów wykorzystanych w Fotodramie, jak również wiele przezroczy zostało zakupionych w komercyjnych wytwórniach. Były one następnie ręcznie kolorowane, klatka po klatce, przez profesjonalnych artystów z Filadelfii, Nowego Jorku, Paryża i Londynu. Pracę tą wykonywały również zespoły ochotników pracujące w pracowni artystycznej w Domu Betel w Brooklinie. Zespoły te przygotowywały również zamienniki uszkodzonych przezroczy. Na potrzeby filmu nagrano też własny materiał filmowy w pobliskim mieście Yonkers. W roli patriarchów biblijnych, Abrahama i Izaaka oraz anioła wystąpili Badacze Pisma Świętego należący do rodziny Betel[1].

Wyświetlanie[edytuj | edytuj kod]

Forma książkowa Fotodramy. Edycja polska

Premiera odbyła się 11 stycznia 1914 roku, w teatrze Temple należącym wówczas do Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego (IBSA), który znajdował się w zachodniej części Nowego Jorku[1]. Premierowy pokaz obejrzało 5000 widzów, a dla wielu innych zabrakło wolnych miejsc[4]. Czas trwania projekcji wynosił 8 godzin i zalicza się do najdłuższych filmów w historii. Prezentacja, składająca się z czterech części, pokazywała dzieje od stworzenia świata do końca Millennium.

Wydano również scenariusz filmu w formie książkowej pt. Stworzenie czyli historja biblijna w obrazach (ang. Scenario of the Photo-Drama of Creation). Książka zawierała 400 ilustracji oraz zestaw krótkich lekcji, dotyczących spraw doktrynalnych, historycznych i naukowych. Widzowie otrzymywali darmowe egzemplarze Scenariusza oraz ozdobne spinki z podobizną młodego Jezusa oraz napisem „Pax”, co miało przypominać noszącym je o ich roli „synów pokoju”[1].

Bezpłatne projekcje organizowano w taki sposób, aby codziennie można je było obejrzeć aż w 80 miastach (posiadano 20 czteroczęściowych zestawów), dzięki czemu codziennie korzystało z nich ok. 35 tys. widzów. Towarzystwo Strażnica opracowało plan, aby ją pokazać w każdym amerykańskim mieście, liczącym co najmniej 5000 mieszkańców[5][6]. Tylko w pierwszym roku wyświetlania Fotodramę stworzenia obejrzało ponad 9 milionów ludzi na trzech kontynentach: w Ameryce Północnej, w Europie i w Australii[7].

W lipcu 1914 roku rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy stworzenia w Wielkiej Brytanii w wypełnionych widzami salach w Glasgow i w Londynie. We wrześniu Fotodrama dotarła do kolejnych krajów europejskich: Danii, Finlandii, Niemiec, Szwajcarii i Szwecji, a w październiku obejrzeli ją widzowie w Australii i Nowej Zelandii[4]. W grudniu 1914 roku rozpoczęto wyświetlanie w Norwegii[8], a w 1916 roku w Afryce Południowej i Gujanie[9][10]. W Albanii w 1928[11], w Czechosłowacji w 1929[12], w Jugosławii w roku 1931[13] a na Ukrainie w latach 30. XX wieku[14].

W Polsce film pojawił się na początku lat dwudziestych XX wieku, kilkakrotnie był wyświetlany w największych salach[15]. Po II wojnie światowej, w 1947 roku Wolni Badacze Pisma Świętego wyświetlali slajdy pochodzące z książki Stworzenie czyli historja biblijna w obrazach. Otrzymali w tym celu zgodę od Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk z wyłączeniem dwóch slajdów znajdujących się na stronach 92 i 94. Ocenzurowane slajdy przedstawiały Rewolucję francuską i biblijnego Samsona jako apoteozę socjalizmu[16].

Części[edytuj | edytuj kod]

Inne wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Dramat Eureka to skrócona wersja Fotodramy stworzenia wydana w sierpniu 1914 roku, bez części filmowej w postaci płyt i przeźroczy. Zestaw ten ważył 14 kg. Wyświetlany był na terenach wiejskich i mniej zaludnionych. Dramat Eureka miał trzy wersje. „Dramat Eureka Y”, zawierał kolorowe przezrocza, które pokazywano wraz z nagranymi przemówieniami biblijnymi i muzyką. „Dramat Eureka X” oraz znacznie krótsza wersja „Dramat Eureka Family” zawierały już tylko sam dźwięk (nie pokazywano przezroczy i ruchomych obrazów). Do końca 1914 roku, w Stanach Zjednoczonych którąś z wersji Dramatu Eureka zaprezentowano przeszło 70 tys. ludzi[4].
  • Dramat stworzenia to późniejsza niemiecka wersja Fotodramy stworzenia wydana w 1928 roku. Rocznik Świadków Jehowy (1974) podaje: „Na początku lat dwudziestych taśmy „Fotodramy” uległy prawie całkowitemu zniszczeniu. Jednakże Towarzystwu [Strażnica] udało się zakupić kilka taśm kroniki filmowej, a także filmy biblijne. Następnie przerabiano te filmy, usuwając części niestosowne, a dodając inne, tak aby się nadawały do wyświetlania. W ten sposób powstały zupełnie nowe filmy o długości od 5000 do 6000 metrów. Stare przezrocza zostały zastąpione przez nowe, zaczerpnięte z książki „Stworzenie” lub z innych publikacji Towarzystwa, a także przez przezrocza, kupowane w sklepach. Nie znano jeszcze wtedy fotografii kolorowej, lecz Wilhelm Schumann z Domu Betel pracował niezmordowanie nad kolorowaniem czarno-białych zdjęć”. Muzykę do tej wersji opracował Erich Frost. Dramat stworzenia był wyświetlany w Austrii, Luksemburgu, Niemczech i Szwajcarii, a także niemieckojęzycznym widzom w innych krajach w tym w Polsce i na terenie obecnych Czech. Do 1933 roku, gdy w Niemczech wprowadzono zakaz działalności Świadków Jehowy, projekcje organizowane przez niemieckie Biuro Oddziału obejrzało blisko milion osób[17].

Uwagi

  1. W niektórych wcześniejszych filmach stosowano część tych technik, lecz w wypadku Fotodramy stworzenia po raz pierwszy wszystkie zostały wykorzystane w trakcie jednej produkcji.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Świadectwo wiary – arcydzieło sprzed stu lat. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXV, s. 30–32, 15 lutego 2014. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  2. 2,0 2,1 Wiara chrześcijan zostanie wypróbowana. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXIX, s. 12, 13, 15 maja 1998. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  3. „Arcydzieło”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXII, s. 8, 9, 15 stycznia 2001. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 172, 173.
  5. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy, 1 stycznia 1974
  6. Fotodrama stworzenia, www.epifania.pl
  7. Życie wieczne na ziemi — nadzieja odkryta na nowo. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXI, s. 16, 15 sierpnia 2009. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  8. Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 101.
  9. Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 77.
  10. Rocznik Świadków Jehowy 2005. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2005, s. 138.
  11. Rocznik Świadków Jehowy 2010. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2010, s. 131.
  12. Rocznik Świadków Jehowy 2000. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2000, s. 154.
  13. Rocznik Świadków Jehowy 2009. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2009, s. 146.
  14. Rocznik Świadków Jehowy 2002. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2002, s. 134, 135.
  15. Rocznik Świadków Jehowy 1994, str. 186, Watch Tower Bible and Tract Society
  16. Historia ruchu Badaczy Pisma Świętego
  17. „Niezapomniany” pojawił się w samą porę. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXV, s. 31, 32, 15 lutego 2013. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]